هفت واقعیت جالب درباره سیستم ایمنی بدن.

موضوع: هفت واقعیت جالب درباره سیستم ایمنی بدن

سیستم ایمنی بدن انسان همچون سدی محافظ در برابر میکروب ها و عوامل ناشناخته عمل می کند که وظیفه آن دفاع از بدن در مقابل بیماری ها و دیگر فاکتورهای خارجی بیماری زا است. سیستم ایمنی بدن پس از شناسایی باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و انگل های خارجی نهفته در بدن، گلبول های سفید خون را که حکم سربازان بدن را دارند به محل تجمع این عوامل بیماری زا اعزام می کند تا مهاجمان و بافت های آسیب دیده را تخریب کنند. برخی افراد سیستم ایمنی بسیار ضعیفی دارند. در فیلم "پسری در حباب پلاستیکی" که در سال ۱۹۷۶ میلادی پخش شد، تصویری از یک فرد مبتلا به نقص سیستم ایمنی به نمایش کشیده شد که مجبور بود تمام عمر خود را در محیطی کاملا استریل بگذراند زیرا بدن او قادر به مقابله با عفونت ها و آلودگی ها نبود. اگرچه این داستان تخیلی بود اما بیماری ضعف سیستم ایمنی در حقیقت وجود دارد و از هر ۱۰۰ هزار تولد در یک مورد دیده می شود. به گزارش لایوساینس، پزشکان تاکید دارند که پیوند مغز استخوان از خواهر یا برادر به بیمار تنها شیوه درمانی قابل دسترس برای این بیماران است اما بر اساس بررسی های جدید ژن درمانی نیز می تواند در این زمینه موثر باشد. در این مقاله هفت واقعیت جالب درباره سیستم ایمنی بدن ارائه شده که به شرح زیر است: علائم بیماری ها اغلب پیامد فعالیت سیستم ایمنی بدن هستند اغلب مردم تصور می کنند که باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها دلیل بروز علائم بیماری ها هستند اما این تصور اشتباه است چون علائم بیماری ها گاهی اوقات نیز به دلیل واکنش سیستم ایمنی بدن در برابر میکروارگانیسم ها بروز می کنند. به طور مثال یک سرماخوردگی معمولی را در نظر بگیرید. زمانی که "راینو ویروس" به سلول های "اپیتلیال" در دستگاه تنفسی حمله می کنند، سیستم ایمنی بدن از خود واکنش نشان می دهد. "هیستامین" به عنوان ماده شیمیایی در سیستم ایمنی بدن به متورم شدن رگ های خونی منجر می شود و به پروتئین ها و گلبول های سفید خون اجازه می دهد تا به بافت های "اپیتلیال" عفونی دست پیدا کنند. در این بین التهاب رگ های خونی در حفره های بینی که حاصل واکنش سیستم ایمنی است به احتقان بینی منجر می شود. علاوه بر این، ممکن است فرد دچار آبریزش بینی شود که دلیل آن افزایش ریزش مایع از مویرگ های نفوذپذیر همراه با افزایش تولید مخاط ناشی از "هیستامین" است. سیستم ایمنی بدن از کمبود خواب آسیب می بیند سیستم ایمنی سالم در پیشگیری از سرماخوردگی، آنفلوآنزا و دیگر بیماری ها نقش به سزایی دارد اما تحقیقات چند دهه گذشته نشان می دهد که کمبود خواب از توانایی سیستم ایمنی بدن برای مبارزه با بیماری ها می کند برای مثال ممکن است تکثیر سلول های T کاهش پیدا کند. حتی فقط یک شب کمبود خواب نیز می تواند به تضعیف سیستم ایمنی بدن بیانجامد. بیماری های خودایمنی بیشتر بر زندگی زنان تاثیر می گذارند بیماری خودایمنی اختلالی است که بر اثر آن فعالیت طبیعی دفاعی بدن بیش از حد فعال می شود و به بافت های معمولی و سالم بدن حمله می کند. از جمله بیماری های خودایمنی می توان به روماتیسم مفصلی، بیماری سلیاک و پسوریازیس اشاره کرد. اما این نقص ایمنی با نسبت برابر زندگی زنان و مردان را تحت تاثیر قرار نمی دهد. طبق آمار تقریبا ۵ تا ۸ درصد جمعیت مردم آمریکا به بیماری خودایمنی مبتلا هستند که ۷۸ درصد آنان را زنان تشکیل می دهند. باکتری های معده در سلامت سیستم ایمنی نقش کلیدی دارند بدن انسان محل زندگی میلیون ها میلیون باکتری است. این میکروب ها که برای دستگاه گوارش مفید هستند در هضم و ترکیب ویتامین های B و K کمک می کنند اما تحقیقات همچنین نشان می دهند که باکتری های معده به سیستم ایمنی بدن نیز کمک می کنند و در حفظ سلامت بدن بسیار موثر هستند. به طور مثال، این باکتری ها از نفوذ باکتری های بیماری زا به بافت های اپیتلیال و مخاط بدن جلوگیری می کنند. همچنین این باکتری ها به سیستم ایمنی آموزش می دهند که بین پاتوژن های بیماری زا و آنتی ژن های مضر تمایز قائل شود و در نتیجه از ابتلای فرد به آلرژی پیشگیری کند. نور خورشید تاثیرات پیچیده ای بر سیستم ایمنی بدن دارد طی دهه های گذشته محققان دریافتند قرار گرفتن در معرض نور خورشید می تواند واکنش سیستم ایمنی بدن را به عفونت های باکتری، ویروسی و قارچی از بین ببرد. همزمان، نور خورشید باعث می شود بدن ویتامین D تولید کند. بررسی های جدید حاکی از آن است که سلول های T شکل در صورت شناسایی مقدار ناچیزی ویتامین D در جریان خون حرکت نمی کنند. علاوه بر این در برخی مطالعات آمده است که ویتامین D ممکن است به تولید پپتیدهای آنتی میکروبی در پوست نیز منجر شود. گلبول های سفید تنها حجم ناچیزی از خون را تشکیل می دهند سیستم ایمنی، بدن را از بیماری ها و عفونت ها حفظ می کند به همین دلیل این تصور وجود دارد که گلبول های سفید خون بخش قابل توجهی از خون را تشکیل می دهند اما گلبول های سفید تنها یک درصد از سلول ها را در هر پنج لیتر خون متعلق به یک فرد بزرگسال تشکیل می دهند.

درمان سکته مغزی با تغذیه .

آکاایران: درمان سکته مغزی با تغذیه (عکس)

به گزارش آکاایران: کدام نوع تغذیه با سکته مغزی ارتباط دارد؟

ببینید، دلایل تغذیه ای مختلفی می توانند از مهم ترین عوامل ابتلا به گروهی از بیماری ها مانند سکته های قلبی و مغزی یا بیماری های متابولیکی مثل کبد چرب یا دیابت نوع 2 شوند. افزایش دریافت بیش از اندازه کالری و چاقی و اضافه وزن ناشی از آن، سردسته عوامل ابتلا به بیماری های متابولیکی مانند فشار خون بالا و عوارض ناشی از آن مثل سکته مغزی محسوب می شوند.
 
افزایش کالری دریافتی، بالا رفتن درصد و توده های چربی در بدن و در نتیجه، بروز اختلالت متابلویک را در پی خواهدداشت. این اختلالات متابولیک می توانند سختی عروق را به دنبال داشته باشند. سختی عروق بدن که به دلیل رسوب چرب، کلسیم و املاح به وجود می آید، منجر به ایجاد پلاک خونی می شود و ایجاد پلاک های خونی هم نیتجه ای جز سکته مغزی در پی نخواهد داشت. با این حساب، می توان گفت افزایش دریافت به هر طریقی می تواند باعث بالارفتن خطر ابتلا به سکته مغزی شود. البته مصرف بیش از اندازه قندهای ساده هم می تواند عامل بروز سکته مغزی باشد.

به چه صورت؟

با افزایش سطح کلسترول خون و به خصوص LDL یا همان چربی بد خون که سفتی عروق خونی را به دنبال دارد و این مساله می تواند خطر ابتلا به سکته مغزی را افرایش دهد.

آیا میزان فعالیت های فیزیکی ما در طول روز هم می تواند شانس سکته مغزی را بالا ببرد؟

بله، حتما. هرچه ما کمتر در طول روز ورزش یا فعالیت فیزیکی داشته باشیم، بیشتر دچار اضافه وزن ناشی از آن می شویم و خطر بروز بیماری هایی مانند سکته مغزی را در خودمان بالا می بریم. ضمن اینکه اگر ما کنار فعالیت فیزیکی ناکافی در طول روز، عادت به سیگار کشیدن هم داشته باشیم، شانس بروز سکته مغزی را چند برابر خواهیم کرد.

به نظر شما می توان رد پای عوامل غیرقابل تغییری مانند توارث را هم در ابتلا به سکته مغزی مشاهده کرد؟

بله، صددرصد. بد نیست بدانید علاوه بر توارث، عوامل دیگری مانند ژنتیک، سابقه ابتلا، سن و جنس هم می توانند بر بروز سکته مغزی تاثیرگذار باشند. به طور کلی، افرادی با سن بالا و مردان بیشتر از زنان دچار سکته مغزی می شوند که متاسفانه، نمی توانیم نقش چندانی در فرار از این عوامل داشته باشیم.

شما کدام یک از عوامل تغذیه ای را برای پیشگیری از ابتلا به سکته مغزی، مهمتر می دانید؟

افرادی که می خواهند از شر ابتلا به سکته مغزی در امان بمانند، باید از پرخوری و اضافه وزن ناشی از آن دور باشند. این افراد باید الگوهای غذاخوردن خود را اصلاح کنند. یعنی کمی آهسته تر غذا بخورند تا جلوی پرخوری شان گرفته شود. به علاوه، برای پیشگیری از ابتلا به سکته مغزی، باید در حد امکان از مصرف غذاهای نیمه آماده و کنسروی که حاوی منوسدیم گلوتامات یا بی کربنات سدیم هستند نیز خودداری کرد زیرا این مواد غذایی، مقدار زیادی سدیم دارند و می توانند مانند نمک خوراکی، به طور مستقیم باعث افزایش سطح فشار خون و ابتلا به سکته مغزی شوند.

شما نقش مصرف میوه ها و سبزی ها را در پیشگیری از بروز سکته مغزی تا چه اندازه پررنگ می دانید؟

خیلی زیاد! درواقع، بالارفتن کالری دریافتی و کلسترول خون ناشی از آن، سطح چربی بد خون را هم افزایش می دهد. اگر این چربی بد خون، تحت تاثیر رادیکال های موجود در بد ن اکسیده شود، سختی عروق را به دنبال دارد و شانس ابتلا به سکته مغزی را بالا می برد.

حالا اگر فردی عادت به مصرف حجم بالایی از میوه ها و سبزی های تازه در طول روز که سرشار از آنتی اکسیدان ها هستند، داشته باشد، می تواند جلوی واکنش های اکسیداسیون را در بدنش بگیرد و از سختی عروق و سکته مغزی ناشی از آن پیشگیری کند. به علاوه، ویتامین ها و آنتی اکسیدان های فراوان موجود در میوه و سبزی ها، جلوی جذب کلسترول در خون را می گیرند و از این طریق هم شانس سکته مغزی را کاهش می دهند.

اگر سابقه سکته مغزی دارید...

این افراد باید رژیم غذایی خود را براساس نظر پزشک معالجشان تنظیم کنند. دور مصرف خوراکی های حاوی سدیم را خط بکشند. غذاهای کنسروی، نمک سود و فرآوری شده نخورند. نمکپاش را از میز غذایی خود حذف کنند. فعالیت فیزیکی کافی در طول روز داشته باشند و حتما در صورت سیگاری بودن، بلافاصله سیگار کشیدن را ترک کنند. این افراد باید در مورد نوع میوه ها و سبزی های مصرفی شان هم با پزشک معالج خود مشورت کنند تا با محصولات خوراکی تازه و خام که حاوی سدیم هستند، بیشتر آشنا شوند. در این صورت، شانس سختی عروق و سکته مجدد را از بین خواهند برد.

اطرافیان این بیماران هم باید حواسشان باشد که غذاهای به اصطلاح مقوی که بر پایه گوشت قرمز و چربی هستند را به آنها ندهند تا شانس بروز مجدد سکته مغزی را در این بیماران بالا نبرند.

مقالات پزشکی و بهداشتی - برترینها

چرا باید سحرخیز باشیم؟

چرا باید سحرخیز باشیم؟

بر اساس تحقیقات تازه ی شرکت تحلیل ژنتیک 23andMe، مشخص شده است سحرخیز بودن یا شب زنده دار بودن افراد می تواند ریشه در DNA آنها داشته باشد. نتایج این پژوهش تازه که اخیراً در نیچر کامیونیکیشنز منتشر شده است، به ۱۵ نقطه ی متفاوت از مولکول DNA اشاره دارند که گفته می شود با این موضوع ارتباط دارند.

محققان این پژوهش، داده های خود را از نمونه ی بسیار بزرگی مشتمل بر بیش از ۸۹۰۰۰ مشتری این شرکت در سرتاسر جهان دستچین کردند که موافقت خود را با مشارکت در این تحقیق اعلام کرده بودند. همه ی این هشتاد و نه هزار نفر، در ازای گزارشی آنلاین در مورد DNA خود، نمونه ی بزاق شان را با استفاده از کیت های نمونه برداری خانگی در اختیار 23andMe قرار دادند. مشارکت کنندگان سحرخیز بودن یا نبودن خود را نیز به شرکت مذکور اطلاع می دادند. آنگونه که مشخص شده است، اغلب مشارکت کنندگان در این تحقیق به هیچ وجه سحرخیز نبوده اند و ۵۶ درصد از افراد مورد بررسی گفته اند کاملاً شبانه به امور زندگی خود می پردازند.

اما محتمل ترین کاندیدا های DNA های سحرخیز را زنان و افراد بالای ۶۰ سال تشکیل می داده اند. احتمال گزارش افسردگی، بیخوابی، و یا نیاز به بیش از ۸ ساعت خواب نیز در میان سحرخیز ها پایین تر بوده است.

شب زنده دار بودن بهتر است یا سحرخیزی؟

با توجه به نتایج پژوهش بالا و احتمال ارتباط بین عادات خواب و ژنتیک افراد، به نظر می رسد سحرخیزی باز هم گزینه ی بهتری محسوب می شود. سحرخیز ها حدود ساعت ۹ صبح به اوج فعالیت مغزی خود می رسند. این در حالی است که زمان اوج فعالیت شب زنده دار ها ۹ شب است و این ارتباط آنها با دنیای اطرافشان را دچار مشکل می کند.

از طرف دیگر تحقیقات نشان داده اند ماده ی سفید مغز شب زنده دار ها ارتباط پذیری کمتری دارد. نکته ی مهم اینجاست که این ویژگی فیزیولوژیک یکی از نشانه های مرتبط با افسردگی نیز محسوب می شود. با این تفاسیر به نظر می رسد معایب شب زنده داری از مزایایش بیشتر باشد.

اما به یاد داشته باشید می توانید با کمی استمرار و پشتکار، هر عادت مضری را از بین ببرید؛ هر چند که ریشه در پیشینه ی ژنتیکی شما داشته باشد. توصیه های زیر می توانند شما را در این مسیر یاری دهند:

• برنامه ی خود را به صورت مستمر برای روز تنظیم کنید

داشتن برنامه ی منظمی برای به خواب رفتن و بیدار شدن به بدن شما کمک می کند عادت شب زنده داری را تغییر و آن را با شرایط جدید وفق دهد.

• از ساعت های زنگدار با دکمه ی اسنوز استفاده نکنید

دکمه ی اسنوز برای این طراحی شده است که بتوانید بدون اینکه به چرخه ی خواب عمیق وارد شوید چند دقیقه بیشتر بخوابید. اما این می تواند تحول عادات خواب و تبدیل شدن شما به یک فرد سحرخیز را با مشکل مواجه کند.

• روز ها خود را در معرض نور قرار دهید

نور به مغز شما پیام می دهد ترشح ملاتونین را متوقف کند و به این ترتیب نقش مؤثری در بالا رفتن هشیاری شما بازی می کند؛ حتی نور مصنوعی.

• کمی ورزش کنید

ورزش کردن در ساعات آغازین صبح به بیدار شدن بدن شما کمک می کند. ورزش صبحگاهی فشار خون شما را پایین می آورد، استرس و تنش هایتان را کاهش می دهد و کمک می کند شب ها بهتر بخوابید.

• غذای پر پروتئین مصرف کنید

پروتئین بر خلاف کربوهیدرات ها به بالا رفتن هشیاری بدن شما کمک می کند و سطح دوپامین را در بدن شما بالا می برد.

• تسلیم وسوسه ی چرت زدن نشوید

شما با چرت زدن در طول روز، محرک طبیعی خود برای خواب شبانه را از بین خواهید برد. بنابراین بهتر است در طول روز از چرت زدن پرهیز کنید تا زود خوابیدن به هنگام شب برایتان آسانتر باشد.

منبع: entrepreneur