به گزارش بهداشت نیوز، همانطور که در مصرف دارو باید حواسمان به تداخلات دارویی باشد، در مصرف ویتامینها نیز باید به این اصل توجه داشت.
ویتامینهایی که نباید با هم ترکیب و مصرف شوند، عبارتند از:
ویتامین C با ویتامین B-۱۲
ویتامین C یک آنتی اکسیدان ضروری برای سلامت سیستم ایمنی است. ویتامین B-۱۲ به حفظ سیستم عصبی و تشکیل گلبولهای قرمز کمک میکند. مطالعات نشان میدهد که مصرف همزمان این دو مکمل ممکن است میزان ویتامین B-۱۲ دریافتی را در بدن کاهش دهد. بنابراین، کارشناسان توصیه میکنند این مکملها را حداقل با فاصله دو ساعت مصرف کنید.
مکمل ویتامین A با غذاهای غنی از ویتامین A
از آنجا که ویتامین A یک ویتامین محلول در چربی است، هر مقدار اضافی در بدن ذخیره میشود. بنابراین، لازم نیست هر روز ویتامین A مصرف کنید. ویتامین A بیش از حد میتواند منجر به ضعیفتر شدن استخوانها و با افزایش سن باعث شکستگیهای استخوانی شود. همچنین میتواند برای جنین مضر باشد. اگر باردار هستید یا مکمل ویتامین A مصرف میکنید، از خوردن جگر خودداری کنید؛ چرا که این ماده غذایی به حدی سرشار از ویتامین A است. یا اگر مکمل ویتامین A مصرف نمیکنید، کافیست فقط یک بار در هفته جگر بخورید.
اسید فولیک (ویتامین B۹) و ویتامین B۱۲
در حالی که هر دوی این ویتامینهای B مهم هستند، مصرف بیش از حد اسید فولیک یا فولات در واقع میتواند علائم کمبود ویتامین B۱۲ را پنهان کند. بنابراین، قبل از افزودن این مکملها به رژیم خود، با پزشک صحبت کنید تا سطح ویتامین خونتان را بررسی کند.
ویتامین E و ویتامین K
بر اساس مطالعات، مکمل ویتامین E میتواند منجر به افزایش خونریزی در برخی افراد شود. برخی از پزشکان مکمل ویتامین K را برای کمک به لخته شدن خون تجویز میکنند. مصرف همزمان ویتامین E میتواند مزایای ویتامین K را بیاثر کند.
بین مصرف ویتامینهای مختلف چقدر باید وقفه انداخت؟
فاصله زمانی بین ویتامینها به نوع ویتامینی که مصرف میکنید بستگی دارد. اما یک قانون ثابت وجود دارد؛ اینکه در مصرف قرصهای ویتامین، ثبات و استمرار را حفظ کنید و در ساعات و روزهای مشخص آنها را بخورید تا بهترین اثربخشی را داشته باشند.
ویتامینهای محلول در چربی (ویتامینهای A، D، E و K) را بهتر است همراه غذا مصرف کنید. خوردن چربی به عنوان بخشی از وعده غذایی به انتقال و جذب این ویتامینها در بدن کمک میکند. در خصوص مولتی ویتامینها نیز به همین منوال عمل کنید.
منبع: خبر آنلاین
به گزارش بهداشت نیوز، آب یکی از
مهمترین موادی است که ما در طول روز مصرف میکنیم، چرا که بخش عمدهای از
بدن ما از این ماده حیاتی تشکیل شده است. اگر آب به مقدار کافی در بدن ما
موجود نباشد، اختلالات مختلفی در بدن ایجاد میشود. بسیاری از واکنشهای
متابولیکی بدن اگر آب کافی در دسترس نباشد، مختل میشوند.
این که بدن هر فرد نیاز به چه میزان آب دارد و کمبود آن ممکن است برای فرد
چه مشکلاتی ایجاد کند، موضوعی است که در رابطه با آن با خانم سمیرا
ابراهیماف متخصص تغذیه به گفتگو نشستهایم که در ادامه میخوانید:
در ابتدا بفرمائید کمآبی در بدن به چه معناست و چه علائمی دارد؟
حالت کمآبی بدن یا دهیدراسیون در اثر دریافت کم آب یا اتلاف زیاد آن اتفاق میافتد. به بیان دیگر آب از دست رفته از بدن بیش از آب دریافتی آن میشود. کم آبی میتواند حالت خفیف یا بسیار شدید داشته باشد. بنابراین بسته به شدت آن عوارض مختلفی دارد. تشنگی، خشکی دهان، تیره شدن رنگ ادرار، کاهش ادرار دفعی، احساس خستگی، گودی زیر چشمها از جمله مشکلات کمآبی خفیف است، که با افزایش دهیدراسیون این علائم افزایش مییابند. کمآبی شدید هم علائمی چون تب، افزایش دفعات تنفس، افزایش ضربان قلب و کاهش فشار خون، گیجی و تحرکپذیری را به همراه دارد.
برخی مواد غذایی وجو دارند، مانند تخممرغ و گوشت که پروتئین زیادی دارند. این مواد غذایی متابولیزه شدن و دفع مواد زائدشان نیازمند آب است. یعنی اگر این مواد را در رژیم غذایی خود استفاده میکنیم باید حواسمان باشد که آب کافی هم در کنارش استفاده کنیم
میزان آب مورد نیاز برای بدن در طول روز چقدر است؟
عدد مشخصی برای نیاز به آب وجود ندارد. نیاز به آب در افراد مختلف،
متفاوت است. در واقع سن، جنس، میزان فعالیت، غذاهایی مصرفی و محیطی که در
آن قرار میگیرند، همه اینها روی میزان آب مورد نیاز بدن در طول روز
میتواند تاثیر بگذارد.
یک توصیه کلی وجود دارد که میگوید روزی 8 لیوان آب خورده شود، این توصیه
خیلی کاربرد ندارد و همانگونه که در بالا نیز عنوان کردم، سن، جنس، میزان
ماهیچهها بدن و مواردی از این قبیل تعیینکننده آب مورد نیاز بدن هستند،
چرا که بخشی از آب بدن در عضلات قرار میگیرد.
در حال حاضر معیاری که برای آب مورد نیاز برای افراد سالم در نظر میگیرند،
این است که فرد باید در طول روز آن قدر آب بنوشد که رنگ ادرار روزانهاش
به غیر از ادرار صبحگاهی (ادراری که شب تا صبح در مثانه ذخیره شده است و
رنگاش متفاوت است) همیشه رنگ روشنی داشته باشد.
آیا آب مورد نیاز بدن تنها از راه نوشیدن آب آشامیدنی تامین میشود؟
ما وقتی از آب صحبت میکنیم منظورمان آب خالصی است که با نوشیدن وارد بدن ما میشود و هم آبی است که همراه نوشیدنیها و غذاهای مختلف وارد بدن میشود. منتها باید حواسمان باشد که با این آب چه چیزی را هم وارد بدن میکنیم. برای مثال آبی که همراه با چای یا قهوه وارد بدن ما میشود شاید خیلی کارایی نداشته باشد، چون کافئینی که در قهوه است باعث از دست رفتن آب میشود. در برخی مواقع ما به ازای خوردن یک فنجان چای یا قهوه به اندازه 2 فنجان ادرار دفع میکنیم. بنابراین هر چه قدر آبی که مصرف میشود مواد مدر در آن نباشد، میتواند فایده بیشتری برای ما داشته باشد.
افرادی که نمیتوانند آب را با طعم خالص مصرف کنند، میتوانند به آن
طعم دهندههای بدون کالری اضافه کنند. اگر بخواهند آب را شیرین کنند، یا به
صورت نوشیدنیهای شیرین شده، مثل شربت یا نوشابه استفاده کنند، در این
حالت آب نمیتواند برای آنها مفید باشد. چون همراه با آب مقدار زیادی شکر
وارد بدن میشود که همان شکر هم میتواند اختلالات دیگری را به همراه داشته
باشد.
اما میتوان آن را با مواد بدون کالری چون بیدمشک، گلاب، بهارنارج و
عرقهای رایج دیگری طعمدار کرد، یا حتی میتوان تکههایی از میوهها و
سبزیجات را به آن اضافه کرد. ممکن است، این میوهها به میزان خیلی کم قند
هم داشته باشند، اما میزان قند آن در حد شربت زیاد نیست.
راه دیگری که برای مصرف آب بدون کالری وجود دارد، این است که به آب دانههایی مثل تخمشربتی، خاکشیر یا دانه چیا که لعاب تولید میکنند، اضافه کنیم. اینها دانههایی هستند وقتی در آب قرار میگیرند مقداری لعاب از خود آزاد میکنند. همچنین این دانهها آب را هم جذب میکنند که بعد از مصرف، داخل روده این آب آزاد میشود، در نتیجه آب بیشتری به بدن میرسانند. برای افراد سالمند و بچهها از آنجایی که ممکن است که مقدار زیادی آب استفاده نکنند، مصرف این دانهها میتواند برای تامین آب بدنشان موثر باشد. بنابراین این مواد با طعمی که به آب میدهند، به کسانی که طعم خالص آب را دوست ندارند، کمک میکنند.
بسیاری از سالمندان آقا به خاطر بزرگتر شدن غده پروستات و خانمهای سالمند به خاطر افتادگی مثانه و مشکلات ادراری که در سنین بالا دارند، سعی میکنند در طول روز آب زیادی مصرف نکنند تا مشکلات دفع ادرار برای آنها به وجود نیاید. اما این کاری که انجام میدهند هم تهدیدی برای عملکرد کلیههاشان است و هم میتواند زمینه بسیاری از عفونتها را برای آنها ایجاد کند
موادغذایی مثل میوهها، سبزیجات و غذاهایی مثل سوپ و آش که حالت آبکیتر
دارند، میتوانند تامینکننده آب مورد نیاز بدن ما باشند. به خصوص هر چه
به سمت فصل گرما نزدیکتر میشویم اگر بتوانیم از مواد غذایی که آب بیشتری
دارند، استفاده کنیم تامین آب مورد نیاز بدن برای ما راحتتر میشود.
برخی مواد غذایی وجو دارند، مانند تخممرغ و گوشت که پروتئین زیادی دارند.
این موادغذایی متابولیزه شدن و دفع مواد زائدشان نیازمند آب است. یعنی اگر
این مواد را در رژیم غذایی خود استفاده میکنیم باید حواسمان باشد که آب
کافی هم در کنارش استفاده کنیم.
چگونه متوجه کم آبی بدن میشویم؟
وقتی حس تشنگی در بدن ایجاد میشود ما میتوانیم آگاه شویم که بدن ما
نیاز به آب دارد و این نیاز را رفع کنیم، اما گاهی وقتها این حس خیلی خوب
عمل نمیکند. برخی مواقع حس تشنگی با گرسنگی اشتباه گرفته میشود. بسیاری
از افراد که عادت به ریزهخواری یا پرخوری دارند، وقتی تشنه میشوند، مرکز
گرسنگیشان تحریک میشود، چون مرکز گرسنگی و تشنگی کنار هم هستند.
اما در حالت کلی، در همه افراد در برخی مواقع با وجودی که بدن نیازمند آب
است، خیلی حس تشنگی به وجود نمیآید. برای مثال در فصول سرد سال ممکن است
حس تشنگی زیاد به سراغ افراد نیاید، چون اگر فعالیت، تعریق زیاد و دفع آب
زیادی نداشته باشیم، حس تشنگی کمتر تحریک می شود، اما نیاز به آب وجود
دارد. بنابراین اگر آب مصرف نشود، حالتهای سردرد و خستگی مزمن خود را
کاملا نشان میدهند.
از طرف دیگر در افراد سالمند هم ممکن است حس تشنگی خیلی خوب در طول روز
بروز نکند و آنها آب زیادی استفاده نکنند. بنابراین باید حتما برنامه
نوشیدن مشخص وجود داشته باشد و حتما به شاخص رنگ ادرار مخصوصا در سالمندان
توجه کنیم.
بسیاری از سالمندان آقا به خاطر بزرگتر شدن غده پروستات و خانمهای
سالمند به خاطر افتادگی مثانه و مشکلات ادراری که در سنین بالا دارند، سعی
میکنند در طول روز آب زیادی مصرف نکنند، تا مشکلات دفع ادرار برای آنها
به وجود نیاید. اما این کاری که انجام میدهند هم تهدیدی برای عملکرد
کلیههاشان است و هم میتواند زمینه بسیاری از عفونتها را برای آنها
ایجاد کند.
جدای از عفونتهای ادراری یک سری از مواد هستند که به هر حال وارد بدن ما
میشوند، که میتوانند بیماریزا باشند. اگر ما دفع ادرار مناسبی داشته
باشیم این مواد از بدن دفع میشوند. اما اگر دفع ادرار به مقدار کافی
نباشد، ممکن است این مواد بیماریزا در بدن حتی در ناحیه دهان یا گلو باقی
بمانند و باعث عفونتهای خیلی خطرناکی در سالمندان شوند. بنابراین مصرف آب
در سالمندان باید مورد توجه قرار گیرد و به آنها یادآوری شود. سالمندانی
که دچار آلزایمر هستند، خوردن آب برای آنها بسیار حیاتی است که معمولا به
آن توجه زیادی نمیشود.
به گزارش بهداشت نیوز، اول از همه، اینکه ویتامین F بر خلاف اسمش واقعاً یک ویتامین نیست، بلکه شامل دو نوع چربی به نامهای آلفا لینولنیک اسید (ALA) و لینولئیک اسید (LA) است. این را هم بدانید که بدون این اسیدهای چرب نمیتوان زندگی سالمی داشت.
ویتامین F – چربیهای خوب
آلفا لینولنیک اسید و لینولئیک اسید هر دو از خانواده “اسیدهای چرب با چند
درجه غیر اشباع” یا Polyunsaturated Fatty Acids و به اختصار PUFA هستند.
این گروه از اسیدهای چرب کارهای بسیار مهمی را در بدن انسان انجام میدهند
که یکی از آنها، محافظت از اعصاب است.
بدون این دو چربی اساساً انعقاد خون اتفاق نمیافتد و حتی نمیتوانید عضلات خود را حرکت دهید. با این حال بدن نمیتواند این دو ماده را تولید کند و باید آنها را از طریق رژیم غذایی به دست آورد. اسیدهای چرب غیر اشباع از دو گروه اصلی تشکیل شدهاند؛ یکی اسیدهای چرب امگا 3 که آلفا لینولنیک اسید از جمله آنها است و دیگری اسیدهای چرب امگا 6 که شامل لینولئیک اسید است.
چرا به این اسیدهای چرب، ویتامین میگویند؟
شاید شما هم به این موضوع فکر کرده باشید که چرا این دو چربی را ویتامین
مینامند. واقعیت این است که این اشتباه به سال 1923 برمیگردد که این دو
ماده برای اولین بار کشف شدند. در آن زمان به اشتباه این دو ماده را به
عنوان یک ویتامین شناسایی کردند، اما چند سال بعد مشخص شد که این دو از
گروه چربیها هستند. امروزه «اسیدهای چرب ضروری» اصطلاح فراگیری است که
برای نام بردن از آلفا لینولنیک اسید، لینولئیک اسید و اسیدهای چرب امگا 3 و
امگا 6 مرتبط با آنها استفاده میشود.
فواید ویتامین F
اسیدهای چرب تشکیلدهنده ویتامین F به شکلهای مختلفی در بدن استفاده
میشوند. در واقع آنها جزء اصلی غشاهای سلولی هستند. لینولئیک اسید یکی از
عناصر اصلی سازنده غشاهای بدن است و به جابهجایی آب در سلولها کمک
میکند. این ماده در پوست تبدیل به سرامید میشود؛ ترکیبی که به حفظ رطوبت
در سلولها یاری میرساند. همچنین سایر نقشهای اسیدهای چرب در سلامتی
انسان شامل این موارد میشود:
تولید و ذخیره انرژی
تضمین رشد و عملکرد طبیعی مغز و شبکیه چشم
حفظ ساختار و انعطافپذیری غشاهای سلولی
تنظیم فرآیندهای التهابی
تأثیر بر ساخت و پیامرسانی انتقالدهندههای عصبی
پیشگیری از بیماریهای مزمن مانند بیماریهای قلبی – عروقی، فشار خون بالا و روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)
ویتامین F و سیستم عصبی
مغز ما سرشار از اسیدهای چرب با چند درجه غیر اشباع (PUFA) است. این
اسیدهای چرب به تولید انرژی لازم برای تفکر و انجام فعالیتهای روزانه کمک
میکنند. بهویژه برای کودکان در حال رشد، بسیار مهم است که مقدار کافی از
این اسیدهای چرب ضروری در بدن وجود داشته باشد. بدون این اسیدهای چرب،
سلولهای عصبی و ارتباط اعصاب در مغز به طرز مناسبی شکل نخواهند گرفت.
ویتامین F و سلامت قلب
به نظر میرسد که مصرف مقادیر بالای آلفا لینولنیک اسید و لینولئیک اسید با
کاهش خطر بیماری عروق کرونر قلب و به طور کلی مرگ و میر ناشی از
بیماریهای قلبی عروقی مرتبط است. تحقیق انجامشده در دانشگاه هاروارد در
سال 2017 نشان داد که جایگزین کردن چربیهای اشباع با PUFA (چربیهای با
چند درجه غیر اشباع) که غنی از لینولئیک اسید هستند، به کاهش خطر ابتلا به
بیماریهای قلبی کمک میکند. همچنین مشخص شده است که جایگزینی اسیدهای چرب
اشباع با PUFA موجب کاهش مقدار کلسترول در خون میشود.
ویتامین F و سلامت شناختی
شواهد متقاعدکنندهای وجود دارد که اسیدهای چرب امگا 3 همچون آلفا لینولنیک
اسید به کاهش زوال شناختی ناشی از بالا رفتن سن کمک میکنند.
ویتامین F و التهاب
شواهد علمی وجود دارد که نشان میدهد رژیم غذایی غنی از اسیدهای چرب امگا 3
از جمله آلفا لینولنیک اسید، به کاهش التهاب در افراد مبتلا به روماتیسم
مفصلی کمک میکند و منجر به کاهش درد و سفتی مفاصل میشود.
ویتامین F در رژیم غذایی
آلفا لینولنیک اسید و لینولئیک اسید از مواد مغذی ضروری هستند و افراد باید
آنها را بهعنوان بخشی از رژیم غذایی خود مصرف کنند؛ اما درباره نحوه و
میزان مصرف این دو اسید چرب دو نکته خیلی مهم وجود دارد.
اولین نکته این است که باید هر دو ماده غذایی را در رژیم غذایی خود داشته باشید و نکته دوم هم این که نسبت مصرف این دو ماده خیلی مهم است. برای سالم بودن باید مقدار متعادلی از اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 را مصرف کنید. بنابر مطالعهای که در سال 2018 انجام شد، چنانچه رژیم غذایی حاوی مقدار زیادی امگا 6 باشد، میتواند باعث ایجاد التهاب و گرفتگی عروق، چاقی و دیابت شود.
بدن میتواند آلفا لینولنیک اسید را به ایکوزاپنتانوئیک اسید (EPA) و دوکوزاهگزانوئیک اسید (DHA) تبدیل کند که اسیدهای چرب امگا 3 ضد التهاب هستند. با این حال یک پژوهش علمی نشان میدهد این تبدیل که بیشتر در کبد اتفاق میافتد، به مقدار کمتر از 15 درصد انجام میشود.
جالب است بدانید که این تبدیل به شکل عادی در بدن ماهیها هم انجام میشود و بنابراین خوردن ماهی (بهویژه سالمون و تون بالهدراز) روش مطمئنتری برای بهرهمندی از فواید دو اسید چرب ضد التهاب (یعنی ایکوزاپنتانوئیک اسید و دوکوزاهگزانوئیک اسید) است.
منابع ویتامین F
اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 در طیف گستردهای از مواد غذایی یافت میشوند.
البته آلفا لینولنیک اسید بیشتر در مواد غذایی گیاهی موجود است، در حالی
که لینولئیک اسید را میتوانید در روغنهای گیاهی، مغزها، دانههای روغنی،
گوشت و تخم مرغ پیدا کنید. به طور کلی لینولئیک اسید (امگا 6) در مواد
غذایی مصرفی ما بیشتر یافت میشود.
منابع غذایی آلفا لینولنیک اسید
اگر به دنبال این هستید که دریافت آلفا لینولئیک اسید را بیشتر کنید، باید
مقدار بیشتری از این مواد غذایی را در رژیم غذایی خود بگنجانید:
تخم کتان و روغن تخم کتان
روغن سویا
دانه چیا
گردو و روغن گردو
روغن کانولا
روغن خردل
توفو
منابع غذایی لینولئیک اسید
استفاده از این مواد غذایی نیز منجر به دریافت لینولئیک اسید میشود:
روغن گلرنگ
تخم آفتابگردان
دانه کاج
روغن ذرت
روغن سویا
گردوی پکان (گرمسیری)
فندق برزیلی
روغن گل آفتابگردان
روغن کنجد
کمبود VITAMIN F
اگر رژیم غذایی متنوع و سالمی دارید، لازم نیست مکمل ویتامین F یا امگا 6
را مصرف کنید؛ اما برای افرادی که رژیم غذایی گزینشی دارند، ماجرا متفاوت
است. در مطالعهای که در سال 2019 انجام شد، محققان به این نتیجه رسیدند که
افرادی با رژیم وگان احتمالاً برای اجتناب از کمبود این ماده مغذی نیاز به
مقادیر آلفا لینولنیک اسید بیشتری دارند. همچنین آنها باید مصرف لینولئیک
اسید را کاهش دهند تا نسبت مناسبی از امگا 6 در مقابل امگا 3 دریافت کنند.
محققان نسبت امگا 6 به امگا 3 را حداکثر 4 به 1 توصیه میکنند. پزشکان معمولاً وضعیت اسیدهای چرب ضروری را آزمایش نمیکنند و بنابراین ممکن است فردی مقدار کافی از این اسیدهای چرب را دریافت نکند و علامتی هم نداشته باشد؛ گرچه برخی افراد ممکن است علائمی بروز دهند.
علائم کمبود ویتامین F
بنابر تحقیقات مؤسسه لینوس پاولینگ آمریکا علائم بالینی کمبود اسیدهای چرب ضروری عبارتاند از:
بثورات پوستی خشک و پوستهپوسته
کاهش رشد کودکان و نوزادان
آسیبپذیری بیشتر در مقابل عفونتها
کندی فرآیند بهبود زخم
اختلال شناختی
مقدار مصرف VITAMIN F
هیچ میزان حداکثر مطمئن و مشخصی برای مصرف ویتامین F تعیین نشده است. رژیم
غذایی بیشتر مردم مقدایر بالاتر از حد لازم این اسیدهای چرب ضروری را تأمین
میکند. با این حال پزشکان و متخصصان تغذیه برای افراد مبتلا به
بیماریهای خاص مقدار مشخصی از این ماده را تجویز میکنند تا در کنار سایر
منابع غذایی مصرف شود.
آیا کودکان باید مکمل ویتامین F مصرف کنند؟
خیر؛ کودکان هم مثل بزرگسالان مقدار مناسبی از این ویتامین را از طریق رژیم
غذایی دریافت میکنند. البته باید مطمئن شوید که رژیم غذایی آنها سالم و
متعادل باشد.
آیا زنان باردار باید مکمل ویتامین F مصرف کنند؟
اگر رژیم غذایی متعادلی داشته باشند، مصرف مکمل امگا 6 در طول بارداری لازم نیست.
در صورت مصرف بیش از حد ویتامین F چه اتفاقی میافتد؟
یک رژیم غذایی متعادل و سالم باید تمام ویتامینF مورد نیاز بدنتان را تأمین
کند اما همواره این نگرانی وجود دارد که ممکن است ما مقدار بسیار زیادی
امگا 6 مصرف کنیم در حالی که امگا 3 را به مقدار کافی در رژیم غذایی خود
نداشته باشیم.
تصور میشود که مقدار بیش از حد امگا 6 مانع مصرف مناسب امگا 3 در بدن شده و خطر بیماریهای قلبی را بالا میبرد. همان طور که پیشتر به این موضوع اشاره شد، نسبت مناسب امگا 6 به امگا 3 تقریباً 4 به 1 است اما لازم نیست برای ایجاد تعادل در رژیم غذایی خود شروع به خوردن مقادیر بالای امگا 3 کنید.
دانشمندان میگویند کاهش مصرف امگا 6 بهویژه روغنهای گیاهی و همچنین خوردن دو وعده ماهی در هفته (از دسته ماهیهای روغنی مانند سالمون و یا mackerel fish که در فارسی با نام ماهی خال مخالی شناخته میشود!) بهترین روش اطمینان از این است که شما بهطور متعادل هر دو اسید چرب را دریافت میکنید. اگر ماهیهای روغنی را دوست ندارید یا مصرف مقدار کافی از آنها برایتان سخت است، مکملهای امگا 3 یا مخلوط انواع اسیدهای چرب امگا میتواند بسیار مفید باشد.
کاربرد موضعی ویتامین F برای پوست و مو
همچنین میتوانید اسیدهای چرب ضروری را به صورت موضعی روی پوستتان استفاده
کنید. استفاده از روغن زیتون یا روغن آفتابگردان باعث کاهش خشکی پوست و
جلوگیری از پوستهپوسته شدن میشود. ضمن اینکه استفاده از آلفا لینولنیک
اسید روی پوست از چین و چروک جلوگیری میکند.
همچنین مطالعهای در سال 2011 نشان داد که لینولئیک اسید یک عامل ضد پیری قدرتمند برای پوست است. همچنین ویتامین F در ماسک مو و سایر محصولات مراقبتی بدون نیاز به آبکشی، سبب افزایش سلامت ساقه مو و ترمیم موهای آسیبدیده میشود.
جمعبندی
ویتامینF واژهای است که برای اشاره به دو اسید چرب ضروری یعنی آلفا
لینولنیک اسید (ALA) و لینولئیک اسید (LA) استفاده میشود؛ اسیدهای چربی که
هر دو برای سلامتی انسان بسیار مهم هستند.
غذاهای گیاهی خاصی مانند مغزها، دانهها و روغنها، منابع خوب آلفا لینولنیک اسید و لینولئیک اسید هستند. همچنین میتوان این اسیدهای چرب را به صورت موضعی روی پوست استفاده کرد که برای رفع خشکی و زبری پوست مفید است و علائم پیری پوست را هم بهبود میبخشد. نشانههای کمبود این دو اسید چرب، خشکی پوست و کندی روند ترمیم زخم است.
با این حال ممکن است کمبود این مواد مغذی علامت مشخصی نداشته باشد. هر شخصی برای سالم ماندن و پیشگیری از ابتلا به بیماریهای مزمن باید این دو ماده مغذی را مصرف کند اما فراموش نکنید که رعایت نسبت مصرف امگا 6 به امگا 3 بسیار مهم است. ما در این مقاله درباره اهمیت این دو اسید چرب و چگونگی تنظیم تعادل آنها در بدن صحبت کردیم.
منبع: لافارر