بایگانی مطالب خواندنی  جالب..
بایگانی مطالب خواندنی  جالب..

بایگانی مطالب خواندنی جالب..

پوست ماهی تیلاپیا، راهی تازه برای درمان سوختگی.

پوست ماهی تیلاپیا، راهی تازه برای درمان سوختگی


محققان در برزیل یک کارآزمایی بالینی انجام داده‌اند و برای پانسمان سوختگی شدید از روشی نامتعارف استفاده کرده‌اند، پوست ماهی تیلاپیا.

در کشورهای غربی از پوست منجمد خوک یا بافت‎های انسانی یا محصولات مصنوعی برای پوشاندن سوختگی‌‎های شدید استفاده می‌شود اما اینها در برزیل در دسترس نیستند بنابراین باید برای پوشاندن سوختگی از گازهای استریل استفاده می‌شود.

این گازها ممکن است به زخم بچسبند و تعویض پانسمان را تبدیل به کاری بسیار دردناک کنند. علاوه بر این تعویض پانسمان، اگر گاز به زخم چسبیده باشد، ممکن است باعت کنده شدن بافت‌های تازه روییده از سطح زخم شود.

tilapiaحق نشر عکسREUTERS

از این رو پژوهشگران برزیلی به چیزی روی آورده‌اند که در برزیل زیاد یافت می‌شود و بسیار ارزان است، ماهی تیلاپیا، ماهی که این روزها تقاضا برای آن رو به افزایش است و حتی در بازار ایران هم جای خود را باز کرده است.

محققان دانشگاه فدرال سیارا در شمال برزیل، دریافتند که پوست تیلاپیا مرطوب و حاوی کلاژن و مقاومتش در برابر عوامل بیماری‌زا مثل پوست انسان است.

آنها با استفاده از پوست تیلاپیا برای درمان سوختگی، مدت زمان ترمیم زخم را چند روز کاهش دادند. بعلاوه پوست تیلاپیا باعث کاهش درد بیماران و کاهش مصرف مسکن شد.

پوست ماهی تیلاپیا معمولا خورده نمی‌شود و دور ریخته می‌شود. این پوست را تکنیسنهای دانشگاه سیارا با مواد مختلف ضد عفونی کرده و بعد آن را به سائوپائولو می‌فرستند تا با تابش پرتو ویروس‌های آن کشته شوند.

پس از این مراحل پوست بسته‌بندی و در یخچال نگهداری می شود. این پوست را که دیگر بوی ماهی هم نمی‌دهد می‌توان تا دو سال نگهداری کرد.

در حالی گازهای استریل را برای پوشاندن سوختگی باید مرتب عوض کرد تیلاپیا چنین نیست.

محققان برزیلی پوست تیلاپیا را برای ۵۶ بیمار دچار سوختگی درجه دو و سه استفاده کرده‌اند، پوست تیلاپیا را روی سوختگی گذاشته و بعد روی آن را پانسمان می‌کنند بدون استفاده از کرم یا داروی دیگری. بعد از ده روز پانسمان را بر می‌دارند و پوست ماهی که خشک شده براحتی از زخم جدا می‌شود

حق نشر عکس

مححقان برزیلی می گویند استفاده از پوست تیلاپیا که در واقع جز ضایعات حوضچه‌های پرورش ماهی است ۷۵ درصد از درمان‌های رایج ارزانتر است و نیازی به کرم سولفادیازین هم نیست که معمولا در برزیل برای پوشاندن سوختگی استفاده می شود.

این محققان امیدوارند پوست تیلاپیا در سطح صنعتی و وسیع برای درمان سوختگی تولید و در اختیار مراکز درمانی قرار گیرد.


عفونت دلیل یک ششم همه سرطان ها در جهان'.مصون شدن باکتری نسبت به واکسن.

عفونت دلیل یک ششم همه سرطان ها در جهان.


ویروس پاپیلوم انسانی

ویروس پاپیلوم انسانی باعث ایجاد سرطان دهانه رحم می شود

تحقیقات جدید نشان می دهد از هر شش مورد سرطان، یک مورد به علت عفونت هایی که قابل پیشگیری و درمان بوده اند بوجود آمده اند. شمار اینگونه سرطان ها در سطح جهان ۲ میلیون مورد در سال برآورد می شود.

در تحقیقی که در مجله تخصصی بیماری های عفونی لانست منتشر شده، میزان موارد ابتلا به ۲۷ نوع سرطان در ۱۸۴ کشور مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج به دست آمده، چهار نوع بیماری عفونی اصلی، منشاء بسیاری از سرطان ها شناحته شده اند.

آنها شامل ویروس پاپیلوم انسانی، هلیکوباکتر پیلوری، و ویروس های هپاتیت B و C هستند. اینگونه عفونت ها مسئول ایجاد ۱.۹ میلیون مورد از سرطان های گردن رحم، روده و کبد هستند.

بیشترین موارد این نوع سرطان ها در کشورهای در حال توسعه دیده می شوند.

اعضای موسسه بین المللی تحقیقات سرطان در فرانسه می گویند باید تلاش های بیشتری برای از میان بردن این سرطان های قابل پیشگیری صورت گیرد.

آنها همچنین می گویند باید این موضوع مطرح شود که سرطان از طریق انتقال این ویروس ها در فرد بوجود می آیند.

قابل پیشگیری

سرطان هایی که از راه عفونت بوجود می آیند، در کشورهای در حال توسعه، سه برابر بیشتر از کشورهای توسعه یافته دیده می شوند.

به عنوان مثال در ناحیه شرق آسیا میزان این نوع سرطان ها ۲۲.۹ درصد است در حالی که در بریتانیا این میزان ۷.۴ درصد است.

بیش از نیمی از این نوع سرطان افراد کمتر از ۵۰ سال را مبتلا می کنند.

بالاترین میزان سرطان از طریق بیماری های عفونی در میان زنان، سرطان دهانه رحم بوده و میان مردان ۸۰ درصد سرطان کبد و روده بوده است.

دکتر کاترین د مارتل و مارتین پلامر که این تحقیق را انجام داده اند می گویند: "عفونت از طریق ویروس، باکتری و انگل ها بیشترین و قابل پیشگیری ترین دلایل ایجاد سرطان در دنیا هستند."

آنها در ادامه می گویند: " اجرایی کردن روش های بهداشت عمومی موجود برای مقابله با عفونت، مانند واکسیناسیون، روش های ایمن تر تزریق و یا درمان های آنتی بیوتیکی، باعث کاهش مشکلات آتی در زمینه سرطان در دنیا خواهد شد."

در حال حاضر واکسن هایی که برای پیشگیری از عفونت های سرطان زا وجود دارند، شامل واکسن ویروس پاپیلوم انسانی ، و هپاتیت B هستند.

ویروس پاپیلوم انسانی باعث ایجاد سرطان دهانه رحم و ویروس هپاتیت B باعث سرطان کبد می شود.

همچنین متخصصان به این نتیجه رسیده اند که اگر با استفاده از آنتی بیوتیک عفونت باکتری هلیکوباکتر پیلوری از شکم دفع شود، می توان از ایجاد سرطان معده جلوگیری به عمل آورد.

جسیکا هریس از موسسه تحقیقات درباره سرطان در بریتانیا می گوید: "اگر همه در سطح جهان به واکسن ویروس پاپیلوم انسانی دسترسی داشتند، شاهد کاهش هزاران مورد ابتلا به سرطان در جهان بودیم."

مصون شدن باکتری نسبت به واکس.

این باکتری سبب مننژیت و زات الریه می شود

این باکتری سبب مننژیت و ذات الریه می شود

برخی از باکتری ها می توانند با تغییر ساختاری خود علیه واکسن ها مصون شوند.

تحقیقی جدید که در مجله علمی نیچر ژنتیکز (Nature Genetics) چاپ شده، نشان می دهد که واکنش باکتری نموکاکس (pneumococcus) نسبت به واکسن آن از سال ۲۰۰۰ میلادی به این سو تغییر کرده است.

پزشکان می گویند تغییر در ساختار برخی از انواع این باکتری، تاثیر بعضی از واکسنها را در طولانی مدت از بین می برد.

واکسنها به سیستم دفاعی بدن یاد می دهند تا به عفونت حمله کنند. مثلا اگر فردی کزاز بگیرد، واکسن در بدن فرد مبتلا، پادتن می سازد تا سمی که در باکتری وجود دارد را از بین برد.

دکتر "روری بودن"، یکی از محققان دانشگاه آکسفورد می گوید: "واکسنهای زیادی وجود دارند که به خوبی کار می کنند چرا که باکتری و ویروس آنها تغییر شکل نمی دهد."

اما باکتری نموکاکس ۹۰ نوع گوناگون دارد. فعالیت هر کدام از آنها در سیستم دفاعی بدن متفاوت است و هر کدام به واکسن خود احتیاج دارند.

سیستم دفاعی

ساخت ۹۰ نوع مختلف واکسن امکان پذیر نیست اما در سال ۲۰۰۰، مقامهای آمریکایی واکسینه کردن در برابر هفت نوع از بیشترین باکتریها را شروع کردند. نتیجه اینکه ابتلا به مننژیت و ذات الریه به سرعت کاسته شد.

در سال ۲۰۰۷، ۷۶ درصد بیماریهای ذات الریه و مننژیت در کودکان زیر پنج سال کمتر شد.

هر سال بیش از ۸۰۰ هزار کودک زیر پنج سال در دنیا به دلیل ابتلا به این بیماری ها جان خود را از دست می دهند.

برخی از این باکتریها پوشش خود را با جمع آوری دی ان ای باکتریهای مرده تغییر می دهند، تا از خود در برابر واکسنها دفاع کنند. به این تغییر "تعویض پوشش" (Capsule Change) می گویند.

محققان با تحلیل ژن این باکتری، پنج مورد تعویض پوشش را در این باکتری ها پیدا کردند.

یکی از آنها پی وان (P1) نام دارد که به سرعت در سال ۲۰۰۷ از شرق به غرب آمریکا شیوع پیدا کرد.

به تازگی واکسن جدیدی ساخته شده است که ۱۳ نوع از این باکتریها را در بر دارد. دکتر "بودن" می گوید: "واکسن آرمانی، واکسنی خواهد بود که همه انواع باکتری نموکاکس را در بر داشته باشد."

پروفسور دریک کروک از دانشگاه آکسفورد می گوید: "باید فهمید چه چیز باعث موفقیت یک واکسن و چه چیز باعث شکست آن می شود."

پروفسور کروک می افزاید: "پژوهشهای ما نشان می دهد که تحقیقهای امروزی برای ساخت واکسنهای جدید، در اکثر موارد موفقیت آمیز بوده است. اما همان طور که انتظار می رود تاثیر واکسنها در طولانی مدت از بین می رود."

دکتر برنارد بیل از مرکز کنترل و جلوگیری از بیماریها در آمریکا می گوید:" واکسن های جدید بسیار موثرند. اما مشاهدات ما نشان می دهد که باکتری ها خودشان را با شرایط جدید وفق می دهند و موفق هم می شوند."

محققان می گویند که این تحقیق کمک می کند تا برای ساخت واکسن های جدید روش های بهتری پیدا شود

بزرگ ترین نقشه میکروبی بدن در "پروژه میکروبیوم انسان .

بزرگ ترین نقشه میکروبی بدن در "پروژه میکروبیوم 

"وقتی که من از روی صندلی بلند می شوم، سلول های باکتری که همراه من بلند می شوند، ده برابر بیشتر از سلول های انسانی بدن من هستند."

این را دکتر بروس بیرن می گوید. او یکی از صدها دانشمند آمریکایی است که در حال تولید گسترده ترین نقشه میکروب هایی اند که روی سطح و درون بدن ما زندگی می کنند.

در "پروژه میکروبیوم (زیست بوم میکروبی) انسان" محققان در حال فهرست کردن هویت ژنتیکی بسیاری از باکتری ها، ویروس ها، و سایر ارگانیسم هایی‌اند که در تماسی نزدیک با بدن ما هستند.

به گفته محققان، آنها میکروب هایی نیستند که نیاز به حذف داشته باشند؛ بلکه بخش بنیادینی هستند از آنچه ما را به عنوان انسان شکل می دهند.

با این حال، تا همین اواخر، ما اطلاعات زیادی درباره هویت تریلیاردها میکروبی که در بدن ما موجودند، نداشتیم.

چندین قرن بود که ما تنها می توانستیم میکروب هایی را بررسی کنیم که در آزمایشگاه ها دوام می آورند، آنها را به طور مجزا مورد بررسی قرار می دادیم، و اغلب در هر آزمایش، تنها یک میکروب را مطالعه می کردیم.

ولی به کمک تکنیک هایی در زمینه تعیین توالی دی ان ای (DNA) که روز به روز پیشرفت بیشتری می کنند، "پروژه میکروبیوم انسانی" توانسته میکروب هایی را بیابد که تاکنون هرگز دیده نشده اند. این پروژه همچنین شیوه رفتار اجتماع های میکروبی را مطالعه می کند.

تاکنون بخش های زیادی از نتایج این پروژه پنج ساله، که توسط موسه ملی بهداشت آمریکا آغاز شده، در مجلات نیچر، ژنوم بیولوژی و پی ال او اس (PLoS) منتشر شده است.

در این پروژه، بیش از ۲۰۰ مرد و زن سالم از آمریکا مورد نمونه برداری میکروبی قرار گرفتند؛ این نمونه ها از قسمت های مختلف بدن آنها برداشته شد.

محققان توانستند بیش از ۱۰ هزار گونه متفاوت از ارگانیسم ها را به عنوان بخشی از میکروبیوم (زیست بوم میکروبی) سالم انسانی پیدا کنند.

مشخص شده است که بیشتر این میکروب ها کاملا بدون زیان هستند. در واقع، مستندهای روزافزونی وجود دارد مبنی بر اینکه این میکروب ها از چندین لحاظ به ما کمک می کنند.

برخی از این میکروب ها به ما کمک می کنند که از غذاها انرژی بگیریم و برخی دیگر کمک می کنند که مواد مغذی از جمله ویتامین ها را جذب کنیم.

میکروب های مشابه؟

پروفسور باربارا میت از موسسه جی کریگ ونتر که در این پروژه همکاری می کند، می گوید: "تحقیقات به تدریج ما را از نقش این میکروب ها در شکل دادن به سیستم های ایمنی بدنمان - و نه حمله کردن به سیستم ایمنی - آگاه می کند."

تا پیش از این فقط میکروب هایی که در آزمایشگاه دوام می آوردند، مورد مطالعه قرار می گرفتند

یکی از مهم ترین سوال هایی که محققان در پی یافتن پاسخش بودند، این بود: "آیا مجموعه ای از میکروب های خاص وجود دارد که همه انسان‌ها داشته باشند؟"

دانشمندان با تحقیقات خود، دیدند که در انسان های مختلف، میکروب های متنوعی وجود دارد و اجتماع های منحصر به فردی از میکروب ها در بخش های مختلف بدن انسان ها زندگی می کنند.

ولی آنچه برخی را شگفت زده کرد، این بود که در بخش های خاصی از بدن، بسیاری از میکروب ها وظایف مشابهی دارند.

دکتر بیرن می گوید :"من و شما ممکن است ارگانیسم های متفاوتی روی زبان هایمان داشته باشیم ولی در مجموع، آنها ژن های یکسانی را به کار می گیرند- به همین دلیل قادرند که وظایف یکسانی را انجام بدهند، مثلا، شکستن قند غذاها."

این یافته ها سبب می شود که دیدگاه ما درباره "مدل تک میکروبی" نسبت به بیماری ها تغییر کند. بر اساس مدل تک میکروبی، عامل بروز هر بیماری مشخص، یک میکروب خاص است.

دفترچه راهنمای باکتریایی

دکتر کرتیس هاتنهاور از کالج بهداشت عمومی هاروارد می گوید: "شاید آنچه در بروز برخی از بیماری ها اهمیت دارد، یک نوع میکروب مشخص نباشد، بلکه به بیراهه رفتن عملکرد گروهی از میکروب ها باشد."

بر اساس یافته های محققان، داوطلبان سالم این تحقیق، همگی میزان پایینی از میکروب هایی را که به صورت سنتی، عامل بیماری ها فرض می شوند، با خود دارند.

برای مثال، باکتری Staphylococcus aureus که ممکن است در بروز عفونت ام آر اس ای (MRSA) موثر باشد، داخل بینی حدود ۳۰ درصد از داوطلبان دیده شده است.

دکتر هاتنهاور می گوید: "ما الان یک دفترچه راهنما از ۱۰۰ تا از این میکروب ها را داریم که اگر محیط مناسب باشد، این قابلیت را دارند که دچار عملکرد بد بشوند."

او می گوید: "ما می دانیم که این میکروب ها در کجای بدن افراد سالم زندگی می کنند و کدام اندام ها و ارگانیسم ها، آنها را احاطه کرده اند. برای همین شاید بتوانیم کم کم بفهمیم منبعشان کجاست و چه چیزی آنها را وارد این مناطق می کند."

حاملان ژن

میکروب ها حامل ژن های فراوانی هم هستند.

به گفته دکتر هاتنهاور، این ژن ها همان قدر توانایی دارند روی سلامتی و احتمال بیمارشدن ما تاثیر بگذارند که ژن های بدن خودمان این توانایی را دارند.

او می گوید که توانایی برای ارجاع به این پایگاه داده های ژنتیکی تازه اهمیت زیادی خواهد داشت.

دکتر لیتا پروکتور، مدیر برنامه این پروژه می گوید: ما روز به روز بیشتر می فهمیم که میکروبیوم های خود (زیست بومی میکروبی) را در مراحل خیلی اولیه عمر خود، کسب می کنیم.

ژنوم انسانی به ارث برده می شود ولی میکروبیوم ها اکتسابی است- این بدان معنی است که آنها کیفیت تغییرپذیر، و دگرگون شونده بسیار مهمی دارند.

او می گوید: "این ویژگی چیزی را در اختیار ما می گذارد که در کلینیک ها به کارمان می آید. اگر بتوانیم میکروبیوم (زیست بومی میکروبی) را دستکاری کنیم، آنگاه می توانیم یک میکروبیوم سالم را سالم نگه داریم یا یک میکروبیوم ناسالم را دوباره متعادل کنیم."

دکتر امی مک گوایر از کالج پزشکی بیلور می گوید: "ولی سوال اینجاست که این زیست بومی میکروبی در بدن های ما از کجا می آیند و چگونه می توان آنها را تغییر داد."

با گسترش یافتن علم، پاسخ این سوال ها روشن خواهد شد.

پروفسور دیوید رلمان از دانشگاه استنفورد می گوید: "ما فقط نیمی از داستان را می دانیم. نیاز است که درباره چگونگی گفت و گو و تعامل میکروبیوم ها با سلول‌های انسانی بیشتر بدانیم."

به گفته او این قلمرو با اینکه در بدن خودمان قرار دارد، هنوز قلمرویی ناشناخته است.