موضوع: رازهایی درباره خمیازه کشیدن که نمی‌دانستید

موضوع: رازهایی درباره خمیازه کشیدن که نمی‌دانستید

تحقیقات اندکی در حمایت از چند نظریه‌ای که در ارتباط با چرایی خمیازه کشیدن وجود دارند، انجام شده است. اول اینکه، فقط وقتهایی که خسته هستیم نیست که خمیازه می‌کشیم. همچنین احتمالاً نشانگر کمبود اکسیژن هم نیست، هر چند که این نظریه خیلی پرت هم نیست. این نظریه‌ احتمالاً ناشی از این واقعیت است که کم عمق نفس کشیدن در کل مشکل‌زا است. نرمه‌های پایینی ششها معمولاً زمانی که در وضعیت استراحت هستیم، به کار نمی‌افتند. تا زمانی که ورزش کنیم و بیشتر از ظرفیت ششهایمان استفاده کنیم. این نفسهای عمیق سبب سلامت ششها می‌شود. بعضاً بیمارانی که تحت جراحی قرار می‌گیرند، عملکرد شش را به دلیل ابتلای به ذات الریۀ ناشی از تنفس کم عمق، از دست می‌دهند. خمیازه می‌تواند مثل یک واکنش طبیعی نسبت به عمیق نفس نکشیدن عمل می‌کند. هر چند این نظریه ظاهراً درست است، اما دلایل کمی وجود دارد که اثبات کنند، دلیل اصلی خمیازه همین است. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که خمیازه با سر رفتن حوصله نسبت مستقیم دارد. یک تحقیق کوچک در سال 1986، بر روی جمعی از دانشجویان کالج نشان داد که وقتی این افراد الگوهای رنگی را مشاهده می‌کردند بیشتر خمیازه می‌کشیدند تا وقتی که موزیک ویدیوی راک تماشا می‌کردند. تازه‌ترین پژوهش در رابطه با خمیازه، دلیل آن را خنک کردن مغز می‌داند. خمیازه با دهان باز باعث می‌شود تا دیواره‌های سینوسی "منبسط و منقبض" شوند و با پمپ کردن هوا به مغز، آن را خنک کند. این مطالعه نشان داد که افراد در زمستان بیشتر خمیازه می‌کشند، چرا که هوای بیرون مشخصاً خنکتر است، و در تابستان کمتر خمیازه می‌کشند، چرا که تاثیری در خنک کردن ندارد. خمیازه واقعاً مسری است واقعیت دارد! برمبنای یافته‌های یک تحقیق، وقتی که به شرکت‌کنندگان در تحقیق ویدیوهای خمیازه کشیدن را نشان می‌دادند، حدود 50 درصد افراد شروع به خمیازه کشیدن می‌کردند. این اتفاق حتی در میان حیوانات هم رخ می‌دهد. تحقیقی در سال 2004، طبیعت مسری خمیازه را میان شامپانزه‌ها و بابونها بررسی کرده است. اما شاید جالبتر از همه سگها باشند، که پس از شنیدن صدای خمیازۀ صاحبشان، ممکن است شروع به خمیازه کشیدن کنند. حتی فکر کردن به خمیازه و خواندن مطلب در مورد آن نیز می‌تواند باعث خمیازه شود. آنطور که پیداست، چنین واکنشی چندان عجیب نیست. سایر واکنشهای انسانی نیز به همین میزان "مسری" هستند. مثلاً آخرین باری که شاهد خندیدن یک نفر دیگر بوده‌اید را به یاد آورید. بعضی تحقیقات طبیعت مسری خمیازه را با حس همدردی مرتبط دانسته‌اند. در چنین شرایطی خمیازه کشیدن بیش از آنکه پدیده‌ای فیزیولوژیک باشید، به پدیده‌ای اجتماعی بدل می‌شود و این امر کمک می‌کند تا توضیح دهیم که چرا حتی وقتی خسته نیستیم هم خمیازه می‌کشیم. خمیازه کشیدن میان دوستان صمیمی مسری‌تر است خمیازۀ هر کسی به این راحتی به شما منتقل نمی‌شود. برمبنای تحقیقی در سال 2012، خمیازه بیش از همه در میان نزدیک‌ترین دوستان مسری است. محققان دریافته‌اند که هر چه به فردی نزدیکی ژنتیکی یا عاطفی بیشتری داشته باشید، احتمال اینکه به خمیازۀشان مبتلا شوید بیشتر است. با توجه به نظریۀ همدردی، از آنجایی که دوستان و خانواده‌، احساسات قوی‌تری نسبت به یکدیگر دارند، بیشتر در امر خمیازه با هم همراهی می‌کنند. خمیازه ممکن است علامت بیماری باشد خمیازه معمولاً اولین علامت بیماری‌های جدی نیست، اما خمیازه‌ کشیدن بیش از حد در برخی موارد ممکن است نشانۀ این موضوع باشد که مشکلی فراتر از کم‌خوابی وجود دارد. در برخی افراد، خمیازۀ بیش از حد، ممکن است واکنشی ناشی از عصب واگ باشد، که به نوبۀ خود ممکن است نشانگر مشکل قلبی باشد. در موارد نادر، همچنین ممکن است خمیازه علامت چند بیماری مغزی مختلف باشد. حتی جنین هم می‌تواند خمیازه بکشد هیچ کس نمی‌داند دقیقاً چرا، اما جنین‌های به دنیا نیامده نیز خمیازه می‌کشند. پژوهشگران پیشتر در مورد تصاویر جنین با دهان باز را زیر سوال برده بودند، اما یک بررسی که در سال 2012 بر اسکنهای 4 بعدی انجام شد، امکان تشخیص میان خمیازۀ جنین با زمانهایی که جنین به دلیلی غیر از خمیازه دهانش را باز می‌کند، فراهم آمد. خمیازه به طور میانگین 6 ثانیه طول می‌کشد مطالعۀ علمی در این ارتباط انجام نشده، اما چند شبکۀ خبری، مدت زمان خمیازه را حدود 6 ثانیه محاسبه کرده‌اند. در طول این شش ثانیه ضربان قلب به شدت بالا می‌رود. در یک مطالعه در سال 2012، بدن را پیش، در حین و پس از خمیازه بررسی کردند، و متوجه شدند که برخی از تغییرات فیزیولوژیکی که در حین آن 6 ثانیه روی می‌دهد، منحصر به خمیازه هستند و حتی در زمان نفس عمیق کشیدن هم اتفاق نمی‌افتند.

نتیجه یک تحقیق: بیشتر سرطان ها ناشی از سبک زندگی است نه بدشانسی ژنتیکی

یک تحقیق جدید درباره خطرهای محیطی و عوامل اکتسابی ابتلا به سرطان، این گفته را تقویت می کند که "ژن تمام سرنوشت را تعیین نمی کند."

یوسف هانون سرپرست مرکز سرطان در دانشگاه استونی بروک در نیویورک می گوید ژن بد و موتاسیون دی.ان.ای به نظر می رسد که نقش اندکی در ابتلای فرد به سرطان دارند.

به گفته او در مقابل عوامل محیطی مانند استنشاق دود و کشیدن سیگار و خوردن گوشت قرمز نقش مهم تری دارند.

هانون گفت: "۷۰  تا ۹۰  درصد موارد سرطان بر اثر عوامل خارجی است و تنها ۱۰ تا ۳۰  درصد دلیل ژنتیکی دارد."

هانون و همکارانش در پژوهش خود راه های پیچیده ای از جمله شبیه سازی کامپیوتری، مطالعات جمعیت شناسی و تحلل ژنتیکی استفاده کرده اند. این تحقیق در نشریه نیچر منتشر شده است.

آنها رفتار و نحوه تقسیم و تکثیرسلول های بنیادی در بخش های مختلف بدن را مطالعه کردند و متوجه شدند که رقم مشابه مشکلات ژنتیکی منجر به سرطان در تمام بافت ها نمی شود.

دانشمندان همچنین خطر ابتلای به سرطان هنگامی که افراد از نقطه ای به جای دیگر می روند، بررسی کرده و نتیجه گرفته اند که عوامل خارجی نقش بزرگی در توسعه سرطان دارند.

یک تحقیق دیگر که مدتی پیش در سال جاری در نشریه ساینس منتشر شده بود می گفت بیشتر سرطان ها نتیجه بدشانسی ژنتیکی است، اما این تحقیق اخیر آن را یکسره نقض می کند.

در عین حال آقای هانون نقش اتفاقات ژنتیکی را و مصادف شدن آن با یک فرد خاص در یک شرایط ویژه محیطی را رد نمی کند. او می گوید: "عامل شانس این وسط هست اما عوامل زیادی شامل میزان قرار گرفتن در معرض عوامل مضر و سرطان زا و عوامل خارجی دیگر نیز خطر ابتلا را به شدت افزایش می دهند و کاری که ما کنیم، شناسایی آن عوامل و به عقب راندن آنهاست.

۱۳۹۴/۰۹/۲۶ | ۲۳:۴۰

نتایج یک تحقیق جدید حاکی است در هر ۱۰ مورد ابتلا به سرطان، بالغ بر ۹ مورد از عوامل محیطی و خارجی مانند  سیگار کشیدن، نوشیدن مشروبات الکلی، آلودگی هوا و نشستن بیش از اندازه در برابر آفتاب ناشی می‌شود.

پژوهش های قبلی حاکی از آن بود که تغییرات ژنتیکی و تکثیر نامنظم سلولی نقش مهمی در شکل گیری تومورهای سرطانی دارند.

بنا به گزارشی که در گلف نیوز منتشر شده است، دانشمندان اینک بر این باورند که عوامل خارجی تاثیر بسیار بزرگتری در ابتلا به سرطان دارند، و به این معنا است که بسیاری از سرطان ها ممکن است بیش از آنچه قبلا گمان می رفت، قابل پیش گیری باشد.

احتمال می رود این یافته بحث جدیدی را مطرح کند، زیرا نشان می دهد مردم اگر شیوه زندگی شان را عوض کنند، ممکن است قادر شوند خطر ابتلا به سرطان را کاهش دهند.

به گفته یک پژوهشگر بریتانیایی، نتایج این تحقیق جدید نشان می‌دهد اگر مردم بتوانند تمام عوامل خطر خارجی را از خود دور نگاه دارند، بین ۷۰ تا ۹۰ درصد سرطان ها اتفاق نخواهد افتاد.

پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که هرچند برخی سرطان ها می تواند از تغییرات ژنتیکی ناشی شود، اما در اکثر موارد به عوامل زیست محیطی ارتباط دارد؛ عواملی که مهم است در جلوگیری از بیماری و پژوهش ها به حساب آورده شوند.

در گذشته، گمان می رفت کمتر از نیمی از موارد سرطان با تغییراتی در شیوه زندگی قابل جلوگیری است، اما پژوهش های جدید نشان می دهد این میزان ممکن است بالاتر باشد.

در بریتانیا، بر اساس آمار مؤسسه پژوهش های سرطانی، هر سال حدود ۳۳۰ هزار نفر به سرطان مبتلا می شوند و ۱۶۱ هزار نفر در اثر این بیماری جان خود را از دست می دهند.

رابطه جنسی درست می تواند به افزایش طول عمر انسان کمک کند.

محققان می گویند رابطه جنسی درست می تواند به افزایش طول عمر انسان کمک کند

هنگام رابطه جنسی، یکی از هورمون های مهمی که تولید می شود هورمون اکسی‌توسین است. به نوشته دیلی میل، دکتر آرون غوش، مختصص سلامت جنسی در بیمارستان اسپایر در لیورپول می گوید این هورمون حالت تدافعی فرد را کاهش می دهد و باعث می شود ما به شریک جنسی، اعتماد بیشتری کنیم. 

اکسی‌توسین همچنین باعث تقویت پیوند ها می شود و حس هم دلی را تقویت می کند.

این هورمون در زنان بیشتر تولید می شود. اگرچه هنوز دلیل آن به روشنی معلوم نیست، اما معنی آن این است که زنان اجازه می دهند حالت تدافعی آنها بیشتر کاهش یابد و پس از سکس، عاشق مردی شوند که شریک جنسی است.

اما مشکل اینجا است که بدن فرد نمی تواند تشخیص دهد که آیا با کسی که رابطه جنسی دارید، در یک رابطه زناشویی هستید و یا صرفا برای سکس با او هستید و تعهدی نسبت به هم ندارید. در هر دو صورت، هورمون اکسی‌توسین در بدن شما تولید خواهد شد. به همین دلیل است که پس از پایان یک رابطه کوتاه نیز ممکن است باز شما احساس بدبختی کنید.

دکتر غوش می گوید اما در مردان پس از رسیدن به ارگاسم، هورمون اصلی که تولید می شود دوپامین است: هورمون لذت؛ و این می تواند اعتیاد آورد باشد و به گفته او، به همین دلیل است که مردان زیادی به سکس معتاد شده اند.

خبر بد و خبر خوب

بسیاری می دانند که با افزایش سن، سلول های مغز انسان نیز کاهش می یابد. گفته می شود زمانی که به ۳۵ سالگی می رسید، رقم نا امیدکننده ای معادل ۷۰۰۰ سلول در روز از سلول های مغز شما از بین می رود.

اما خبر خوب این است که پژوهشگران دانشگاه معتبر پرینستون در ایالات متحده آمریکا می گویند داشتن رابطه جنسی به طور مرتب، می تواند باعث رشد سلول های جدید در مغز شود؛ و هرچه دفعات سکس شما بیشتر باشد، سلول های بیشتری در مغز نیز تولید خواهد شد.

بر اساس یک تحقیق که روی حیوانات انجام شده و نتایج آن در ژورنال (پلاس وان) PLoS ONE منتشر شده، به نظر می رسد که سکس باعث رشد سلول ها در قسمت هیپوکمپوس مغز می شود که مسئول حافظه انسان است و همچنین فرایند یادگیری در آن صورت می گیرد.

عواملی نظیر استرس، و افسردگی نشان داده اند که باعث کوچک شدن هیپوکمپوس می شوند ولی ورزش و سکس با این کوچک شدن مقابله می کنند. سکس همچنین می تواند از مغز در مقابل کاهش سلول ها، محافظت کند.

به نوشته دیلی میل، برخی شواهد نشان می دهد افراد مسن که از نظر جنسی فعالیت دارند نیز کمتر ممکن است به دمانس (زوال عقل) دچار شوند که بیماری آلزایمز که می تواند مرگبار باشد، یکی از شایع ترین آنها است. سکس می تواند جریان رسیدن خون به مغز را بیشتر کند و به بالا رفتن سطح اکسیژن کمک کند.

بری کمیساروک، استاد دانشگاه روانشناسی دانشگاه ارتگرز در آمریکا می گوید تصاویر ام.آر.آی نشان می دهد هنگام ارگاسم، نورون های مغز فعالیت بیشتری دارند و از اکسیژن بیشتری نیز استفاده می کنند.

دکتر غوش می گوید سکس همچنین می تواند در زنان به تقویت تمرکز و افزایش سرعت واکنش آنها کمک کند چرا که هورمون های سکس، به ویژه تستوسترون تولید خواهند شد که با این دو مورد مرتبط است.

جایگزینی برای قرص خواب، تقویت کننده استخوان

سکس همچنین می تواند به خواب بهتر کمک کند. به گفته دکتر غوش، اگر مشکل خوابیدن دارید، به جای خوردن داروهای خواب آور، سکس داشته باشید. او می گوید در حقیقت، سکس شبانه بهتر از سکس اول صبح است چرا که بدن شما پس از رابطه جنسی می خواهد استراحت کند، نه اینکه برای کارکردن و رفتن به اداره آماده شود.

به گفته محققان آمریکایی، زنانی که هر هفته سکس داشتند، سطح استروژن در بدن آنها تقریبا دو برابر زنانی بود که سکس نداشتند. هورمون استروژن برای سلامت استخوان اهمیت زیادی دارد و نبود آن پس از یائسگی، با پوکی استخوان مرتبط دانسته شده است.

پژوهش جدید: با یک بار سکس در هفته خوشحالتر می شوید

بر اساس یک تحقیق جدید میزان خوشحالی زوج هایی که دست کم یک بار در هفته سکس دارند، افزایش می یابد. اما، با افزایش دفعات

سکس در هفته، این خوشحالی به طور چشمگیری بیشتر نمی شود و در عین حال کیفیت رابطه جنسی نیز در خوشحالی اهمیت دارد.

این تحقیق را "دانشگاه تورنتو میسیساگا" در کانادا انجام داده است.

ایمی میوس، محقق اصلی این تحقیق می گوید اگر چه تعداد دفعات بیشتر سکس با خوشحالی بیشتر ارتباط دارد، اما این رابطه (رابطه خوشحالی با تعداد دفعات سکس) بعد از یک بار سکس در هفته چندان قابل توجه نیست.

افرادی که کمتر از یک بار در ماه رابطه جنسی داشتند، کمتر از افرادی که یک بار در هفته سکس داشتند خوشحال بودند.

نتایج این تحقیق در ژورنال روانشناسی اجتماعی و علوم شخصیت منتشر شده است.

به گزارش گاردین، محققان این تحقیق با این حال نتوانستند به روشنی دریابند که چرا خوشحالی در افراد پس از آنکه یک بار سکس در هفته داشتند، با دفعات بیشتر سکس در هفته، افزایش نمی یابد.این تحقیق منحصر به افرادی بود که

در رابطه بوده اند.