با گوش‌درد پس از شنا چه کنیم؟
با گوش‌درد پس از شنا چه کنیم؟
بیماری گوش شناگران یک عفونت
باکتریایی یا قارچی است که سبب درد، تورم، خارش و یا قرمزی در
هر دو گوش می‌شود. علائم دیگری مثل کم شنوایی خفیف و ترشح
مایعات نیز دارد. به طور معمول این بیماری در فصل تابستان و
شنا شیوع دارد.
نام دیگر بیماری گوش شناگران، التهاب گوش خارجی است که به دلیل
وارد شدن آب در کانال گوش ایجاد می‌شود. بهترین راه جلوگیری از
بروز این بیماری، خشک و تمیز نگه داشتن کانال گوش می‌باشد.
کانال گوش به صورت طبیعی از ورود عناصر آسیب رسان به گوش
جلوگیری می‌کنند شکل خمیده کانال گوش و خاصیت اسیدی بودن جرم
گوش این نکته را نشان می‌دهد.
گوش درد اولین علامت است
در طی دو روز اول درد شدیدتر می‌شود. این درد به گوش فشار می‌آورد
و سبب خارش کانال گوش می‌شود. در طی روز دوم، کانال گوش قرمز و
متورم می‌شود.
وقتی که عفونت پیشرفت کرد، ترشح بدبویی از گوش بیرون میآید.
ترشحات در ابتدا شفاف هستند، ولی در طی زمان زردرنگ یا خونی می‌شوند.
تورم و ترشح به صورت موقتی سبب کاهش شنوایی می‌شوند. بعضی از
افراد از سرگیجه و وزوز گوش هم شکایت دارند.
موارد فوری مراجعه به پزشک
- افراد مبتلا به دیابت و بیماری‌های
تضعیف کننده دستگاه ایمنی بدن مثل ایدز، افراد با سابقه دوبینی
چشم و احساس گیجی باید تحت مراقبت‌های ویژه قرار گیرند.
- اگر فردی به گوش درد شدید
مبتلا شد، طوری‌که درد او حتی با مصرف استامینوفن و ایبوپروفن
کم نشد، نیازمند مراقبت سریع پزشکی است.
استفاده از گوش‌گیر یا همان محافظ گوش به عنوان اقدام
احتیاطی برای جلوگیری از ورود آب در حین شنا کردن توصیه می‌شود
درمان‌های خانگی برای بهبود بیماری گوش شناگران
از درمان‌های خانگی برای کاهش عفونت و رشد قارچ استفاده کنید.
استفاده از الکل و سرکه سفید
از پنبه آغشته به ترکیب سرکه سفید و الکل برای تمیز کردن گوش
خود استفاده کنید. سرکه می‌تواند باکتری‌های گوش را از بین
ببرد و الکل نیز می‌تواند آب اضافی داخل کانال گوش را خشک کند.
روغن زیتون
در طب قدیم، مقداری روغن زیتون خالص را گرم می‌کردند. سپس آن
را در گوش می‌ریختند و با پنبه آن را می‌پوشاندند.
کمپرس گرم
حوله ای گرم را روی گوش دردناک خود قرار دهید. گرما سبب تبخیر
آب اضافی می‌شود و درد گوش را کاهش می‌دهد.
روغن سیر
برای کاهش تورم گوش، دو یا سه قطره روغن سیر را به داخل گوش
بریزید. این کار موجب بهبود و افزایش ایمنی می‌شود.
سشوار
سشوار را در کم‌ترین میزان درجه گرما قرار دهید تا به
آرامی گوش شما را گرم کند. سشوار را با حداقل فاصله 25 تا 30
سانتی متر از گوش خود بگیرید. این کار آب اضافی موجود در گوش
را تبخیر می‌کند.
نکات ایمنی
- در هنگام دوش گرفتن مراقب
باشید که آب وارد گوشتان نشود. می‌توانید از محافظ گوش استفاده
کنید و یا با پنبه قسمتی را که خارج از کانال گوش قرار می‌گیرد،
به روغن یا کرم آغشته کنید تا آب وارد کانال گوش نشود.
- در موقع شنا کردن از محافظ گوش
استفاده کنید.
- فقط در آب‌های تمیز شنا کنید و
از شنا کردن در دریاچه‌ها ، و آب‌های راکد و آلوده خودداری
کنید.
- با قرار دادن پنبه در داخل گوش
از گوش‌های خود در برابر مواد شیمیایی موجود در مواد آریشی که
در آب استخر وجود دارند، محافظت کنید، موادی مانند اسپری مو و
یا رنگ مو.
- پس از بیماری، حداقل 10 روز از
شنا کردن و زیر آب رفتن خودداری کنید. اجازه دهید تا کاملا
گوشتان خشک شده و بهبود یابد.
- اگر علاوه بر عفونت، تب دارید
به پزشک مراجعه کنید. پزشک آنتی بیوتیک خوراکی ویا قطره‌ای
تجویز می‌کند تا تورم را کاهش دهد.
جلوگیری از گوش‌درد
* پس از شنا، درون گوشتان را
کاملا خشک کنید.
* سرتان را بچرخانید و لاله گوش
را در جهات مختلف حرکت دهید تا آب درون گوش کاملا تخلیه شود.
* استفاده از گوش‌گیر یا همان
محافظ گوش به عنوان اقدام احتیاطی برای جلوگیری از ورود آب در
حین شنا کردن توصیه می‌شود.
آنچه بانوان باید در مورد پوکی استخوان بدانند
آنچه بانوان باید در مورد پوکی استخوان بدانند
آیا می‌دانید که استخوان های بدن هر کس به اندازه سایر بافت های زنده بدنش فعالیت می کند و همچنین وجود شبکه عروق خونی در تغذیه غضروف های مفصل ها دارای نقش سازنده ای است. حالت ارتجاعی استخوان ها در اثر وجود فیبرهای کلو ژن است و قدرت استخوان ها به دلیل وجود کلسیم و فسفر و مواد معدنی است چرا که سلول های استخوان ها دائما در حال مرمت و بازسازی هستند و بنابراین فعالیت وجود کلسیم و فسفر و ... لا زم است. در بدن افراد با فعالیت نسبی هر یک از استخوانها در طی ۷ سال جایگزین می شوند و در سیستم اعجاز انگیز بدن هر فرد بعد از پوست، استخوان چنین توانی برای تولید مجدد دارد و زمان در سیر سرعت جایگزینی افت و کاهش ترمیم بافت ها می شود. هنگامی که استخوان ها شروع به نازک شدن می کنند آن زمانی است که استخوان در اثر ورود به میانسالی و کمبود کلسیم و فسفر و ویتامین D دیگر نمی تواند ضایعات را جبران کند و به تدریج کاهش آغاز می شود و پوکی استخوان نتیجه نهایی این انفعالا ت است که هر روز بر زنان میان سال و مسن که در اثر این ضایعه دچار آسیب می شوند روبه افزایش است و در نهایت باعث آزار جسمی و روحی در خود و خانواده ایشان می شود. امروزه پوکی استخوان در سنین بعد از یائسگی از هر ۴ نفر یک نفر را مبتلا می کند و از هر ۱۰نفر یک نفر به نوع شدید آن دچار شده و سن ۵۵ سالگی اوج مبتلا شدن به این بیماری است. استخوان ها کوچک نمی شوند بلکه آنقدر نازک و پوک می شوند که به راحتی در برابر هر ضربه ای می شکنند و ممکن است به کوتاهی قد و ناتوانی حرکت منجر شود و هر ساله در کشورهای مختلف هزینه هنگفتی در معالجه شکستگی های به وجود آمده در اثر پوکی استخوان صرف می شود و به غیر از این هزینه، عامل غیرمستقیم مرگ در زنان مسن است.
زنان در ۳۵سالگی بیشترین توده استخوانی
را دارا بوده و از آن زمان به بعد هر ساله به طور متوسط
۱/۲ درصد استخوان خود را از دست می دهند. این میزان به دنبال
یائسگی در طول ۵ سال ۲ برابر می شود. زنان ۸ برابر مردان در
معرض پوکی استخوان هستند چراکه مردان دارای عضلا ت بزرگتر و
استخوان های درشت تری هستند و میزان مصرف کلسیم بیشتری دارند و
بنا به این موضوع ۱۰ سال دیرتر از زنان دچار این ضایعات شده و
احتمال مبتلا شدن به پوکی استخوان در مردان با سرعت کندتری
صورت می گیرد. زنان با ورود به ۷۵ سالگی احتمالا ۳۰ تا ۴۰ درصد
از استخوان های ستون فقرات خود را از دست می دهند و استخوان
های درشت بازوان و ساق پا را حدودا ۲۰ تا ۳۰ درصد.
آسیب پذیرترین نواحی در بدن بانوان که دچار شکستگی می شود ستون
فقرات، لگن خاصره و مچ ها است چرا که استخوان این نواحی می
توانند آن قدر ضعیف شوند که خود به خود فرو ریزند. به علت این
که تحمل وزن بدن را نیز ندارند این اتفاق ممکن است بین سنین ۵۰
تا ۷۰ سالگی رخ دهد. شکستگی های ستون فقرات معمولا موجب درد
ناگهانی و شدید پشت و کاهش قد شده و در اثر پیشرفت می تواند
قسمت فوقانی پشت را به حالت خمیده، انحنا دهد. شکستگی های
استخوان لگن خاصره بیشترین تهدید برای بانوان از نظر ناتوانی و
حتی مرگ است چرا که طول عمر زنی که لگن خاصره او شکسته باشد تا
۱۲ درصد کاهش پیدا می کند. میزان مرگ و میر در میان زنان
میانسال در اثر پوکی استخوان از میزان سرطان سینه که منجر به
مرگ می شود بیشتر است البته این میزان مستقیما در اثر شکستگی
حادث نمی شود بلکه در اثر عوارض ثانویه مانند ذات الریه و ...
پیش میآید و از این روست که مبارزه و پیشگیری و اطلا عات در
مورد این بیماری برای هر زنی ضروری است. ممکن است مجموعه ای از
عوامل دست به دست هم داده و موجب پدید آمدن این ضایعه و نازک
شدن مهره ها شود. از بین رفتن ذخایر کلسیم در بدن باعث خالی
شدن استخوان ها می شود.
علت دیگر تغییرات هورمونی در سنین یائسگی است که این تغییرات
مستقیما روی تعادل میزان کلسیم اثر دارد. تغییرات در استروژن
نقش غیرمستقیم ولی حفاظتی روی حفظ و نگهداری استخوان در سنین
باروری دارد.
با کاهش استروژن خطر پوکی استخوان و نازک شدن آن به نحو قابل
توجهی افزایش پیدا می کند و اما مهمترین دلیل تغذیه است چرا که
۹۵ درصد از کلسیم بدن ما در استخوان ها ذخیره می باشندو یک
درصد کلسیم بدن در دندان ها است و چهار درصد باقیمانده در
مابقی بدن جریان داشته و در انجام وظایف حیاتی مانند ارسال
پیام های عصبی و انقباض و انبساط عضلا ت کمک می کند. اگر رژیم
غذایی بانوان میانسال از لحاظ کلسیم کمبود داشته باشد تعادل
منفی از لحاظ کلسیم حاصل می شود و این فرضیه ثابت شده که
اکثریت زنان دچار کمبود کلسیم هستند و این کمبود به صورت مزمن
درآمده (حد مجاز روزانه ۸۰۰ میلی گرم است.)
یافته های پژوهشگران نشان می دهد که زنان در هر سنی کمتر از
۵۰۰ میلی گرم در روز مصرف می کنند و این مقدار مصرف سالا نه
۱/۵ درصد تخریب استخوان ها را موجب می شود. امروزه بر اثر رژیم
های لا غری که به گونه ای به صورت اپیدمی درآمده و به دنبال آن
کاهش سریع وزن صورت می گیرد مقدار قابل توجهی از استخوان ها
نیز از بین می رود چرا که زنان برای حفظ استخوان های خود نیاز
مبرمی به کلسیم دارند.
زنان باردار و شیرده به میزان زیادی از ذخایر کلسیم خود را
برداشت می کنند مگر کسانی که مراقب سلا متی خود هستند و کلسیم
کافی برای نیازهای خود و کودک خود مصرف می کنند. استفاده از
مقدار کافی کلسیم موجب تشکیل استخوان نمی شود اما می تواند
ضایعات آن را کند کرده و پیشرفت پوکی را متوقف کند. در طی
پژوهشی در دانشگاه تافنر و بسیاری از مراکز دانشگاهی این نتیجه
به دست آمد که بانوان روزانه ۱۰۰ میلی گرم کلسیم را قبل از
رسیدن به دوران یائسگی و ۱۵۰۰ میلی گرم را پس از یائسگی به
عنوان جلوگیری و درمان پوکی استخوان مصرف کنند. لبنیات مانند
ماست، انواع پنیر (پنیر سفت میزان بیشتر و پنیر نرم میزان کمتر
کلسیم را دارا است) و به ویژه شیر سرشار از کلسیم است ولی برای
جلوگیری از چاقی و زیاد شدن چربی های مضر خون بهتر است از
لبنیات کم چرب استفاده شود. ماهی ساردین، انواع کلم، شلغم، برگ
خردل و گل کلم از منابع مناسب برای تامین کلسیم مورد نیاز
هستند. اگر از گوشت با استخوان برای تهیه سوپ یاخورش استفاده
می کنید مقدار کمی سرکه را در آب غذای مربوطه بریزید چون سرکه
کلسیم را از استخوان بیرون می آورد (سرکه خنثی می شود و
بنابراین غذا مزه ترشی نخواهد داشت و هنگام درست کردن سس ها می
توانید از چند قاشق شیرخشک استفاده کنید البته شیرخشک کم چربی
بهتر است)
بعضی از زنان به کمبود آنزیم لا کتاز
دچار می شوند که کمبود آن هضم شیر یا لبنیات را مشکل می سازد
دانستن این که غذاهای ما تا چه حد مطلوب هستند و مواد معدنی
مورد نیاز را تامین می کنند، مشکلی است که باید با مطالعه دقیق
به حل آن پرداخت. مصرف یک مکمل خاص کلیسم که بتواند روزانه
۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ میلی گرم کلسیم را تامین نماید می تواند کمک
بزرگی به ما کند.
مکمل های متعدد کلسیم با مزایا و منافع
و معایب متفاوتی در دسترس هستند. بنابراین مطالعه برچسب روی
بسته های قرص می تواند قبل از خرید، اطلا عات لا زم را به شما
بدهد. کلسیم لا کتات و کلسیم گلوکوتات به خوبی جذب می شوند اما
هر قرص حاوی مقدار کمی کلسیم است و مجبورید چندین قرص مصرف
کنید. غالبا مصرف کلسیم کربنات توصیه می شود چون غلیظ ترین شکل
را دارد اما قدرت جذب آن به سهولت انجام نمی گیرد. برای به
حداکثر رساندن میزان جذب مقدار مصرفی مورد نیاز را در چندین
وهله در روز تقسیم کنید و هر بار در صورت امکان با شکم خالی یا
با مقدار کمی شیر یا ماست میل نمائید. سعی کنید که کلسیم را
همراه با محصولا ت فیبردار مانند سبوس که میزان جذب کلسیم و
سایر مواد معدنی از طریق روده ها را کاهش می دهد مصرف نکنید.
مصرف نصف مقدار کلسیم در موقع خواب فکر خوبی است. زیرا
معمولا موقع خواب که فعالیت بدنی وجود ندارد کلسیم بیشتری از
دست می دهیم و نیز به دلیل آن که کلسیم آرامبخش خوبی است. اگر
دارای سابقه سنگ کلیه هستید بهتر آن است قبل از خوردن مکمل
کلسیم حتما با پزشک خود مشورت کنید و اما دو ماده معدنی دیگر
که مصرف آنها باید متعادل و متوازن باشد منیزیم است که مصرف آن
نصف کلسیم است و فسفر که نباید هیچ گاه بیشتر از کلسیم باشد و
ترجیحا بهتر است از کلسیم کمتر مصرف شود و اما ویتامین D که
باعث جذب بهتر کلسیم می شود و در واقع امری است ضروری. ولی
نباید مصرف ویتامین D در روز بیش از ۱۰۰۰ واحد تجاوز کند چرا
که مصرف بیش از حد آن بر روی جذب کلسیم اثر منفی خواهد داشت.
ویتامین K، ویتامین مورد نیاز بدن است که در ماست، سبزیجات با
رنگ سبز سیر (پررنگ) که دارای برگ زیادی هم باشند، همچنین گل
کلم و سیب زمینی موجود است که برای جذب کلسیم امری حیاتی است.
دکتر ژوزف لین رئیس خدمات بیماری های متابولیک استخوان در
نیویورک می گوید: «اگر پزشکان مصرف کلسیم را برای زنان بالا ی
۳۰ سال تجویز می کردند تعداد بیماران مبتلا به پوکی استخوان
حداقل ۶۰ درصد کاهش می یافت.»
و اما بهترین مواد غذایی که سرشار از
کلسیم است و همچنین کم چربی و کم کالری:
۱) ماست ساده بدون چربی ۱ فنجان
۱۲۵ کالری، ۴۵۲ میلی گرم کلسیم.
۲) ماست ساده کم چربی ۱ فنجان،
۱۴۵ کالری، ۴/۵ میلی گرم کلسیم.
۳) ماهی ساردین با تیغ به صورت
کنسرو به وزن ۸۵ گرم، ۱۷۵کالری، ۳۷۲ میلی گرم کلسیم.
۴) برگ کلم سبز: پخته ۱ فنجان،
۵۶ کالری، ۳۵۷ میلی گرم کلسیم.
۵) شیر بدون چربی: ۱ فنجان، ۶۵
کالری، ۳/۲ میلی گرم کلسیم.
۶) شیر کم چربی: ۱ درصد چربی ۱
فنجان، ۱۸۵ کالری، ۳۰۰ میلی گرم کلسیم.
۷) شیر پرچرب ۱ فنجان، ۱۰۰ کالری،
۲۸۵ میلی گرم کلسیم.
۸) برگ شلغم پخته ۱ فنجان ۳۰
کالری،۲۵۲ میلی گرم کلسیم.
۹) پنیر سفید بدون نمک ۳۰ گرم،
۸۰ کالری، ۲۰۷ میلی گرم کلسیم.
۱۰) گل کلم پخته ۱ ساقه ۴۵ کالری،
۱۵۸ میلی گرم کلسیم.
۱۱) پنیرکم چربی نرم و سفید با ۲
درصد چربی ۱ فنجان، ۲۰۵ کالری، ۱۵۵ میلی گرم کلسیم.
نظر شما :
9اشتباه رایج درباره تیروئید
غده تیروئید، یک غده‌ی
کوچک و پروانه‌ای شکل است که در انتهای قسمت جلوی گردن شما
واقع شده است. هورمون‌های مترشحه از غده‌ی تیروئید تاثیر
گسترده‌ای بر سلامت ما دارد و بر تمام جنبه‌های متابولیسم بدن
موثر است.
1- اگر تیروئید من مشکل دارد، پس
چرا گواتر ندارم؟
چون بیشتر بیمارانی که تیروئیدشان مشکل دارد، گواتر (بزرگی غیر
طبیعی تیروئید) ندارند.
2- من گواتر دارم، پس تیروئیدم
یا کم‌کار است یا پرکار.
نه! خیلی از موارد گواتر در بیمارانی دیده می‌شود که
تیروئیدشان نه کم‌کار است، نه پرکار. ولی به هر حال، گواتر
علامت مهمی است و برای شناخت علت و درمانش باید هر چه زودتر
نزد پزشک رفت.
3- من تیروئیدم کم‌کار است، پس
نمی‌توانم وزن کم کنم.
واقعیت این است که اگر تیروئیدتان کم‌کار باشد، به آسانی نمی‌توانید
وزن کم کنید. ولی کار، نشد ندارد. اگر مشکل تیروئیدتان درمان
شود و با نظر پزشکتان رژیم بگیرید و تحرکتان را بیشتر کنید،
روز به روز اوضاع تیروئیدتان بهتر می‌شود و اضافه وزنتان کمتر.
4- من تیروئیدم پرکار است، پس
وزنم زیاد نمی‌شود.
این حرف هم مثل قبلی، اشتباه است. تازه، تمام آن‌هایی که
تیروئیدشان پرکار است، کاهش وزن پیدا نمی‌کنند؛ مثلاً بعضی از
سالمندان مبتلا به پرکاری تیروئید، نه تنها کاهش وزن پیدا نمی‌کنند،
بلکه وزنشان بیشتر هم می‌شود.
5- من مشکل تیروئید دارم، پس
باید تا آخر عمرم دارو بخورم.
بستگی به این دارد که مشکل تیروئیدتان چه باشد. خیلی‌ها مشکل
تیروئیدشان موقتی است و طبیعتاً درمانشان هم کوتاه مدت است؛
مثلاً بعضی خانم‌ها بعد از حاملگی دچار التهاب تیروئید می‌شوند
و بعد از یک درمان موقت، حالشان خوب می‌شود و دیگر نیازی به
مصرف دارو ندارند.
6- من در تیروئیدم توده‌ای لمس
می‌کنم، پس به احتمال زیاد سرطان تیروئید گرفته‌ام.
این‌طور نیست. فقط بین 5 تا 10 درصد بیمارانی که توده‌ای در
تیروئیدشان لمس می‌شود، توده‌شان سرطانی است. این که آیا جنس
آن توده، سرطانی هست یا نه، باید پزشکتان با نمونه‌برداری از
توده تشخیص دهد.
7- بیماری‌های تیروئید مختص خانم‌های
مسن است.
این‌طور نیست. البته احتمال بروز مشکلات تیروئید در زنان بالای
60 سال، بین 20 تا 25 درصد است، ولی بقیه در امان نیستند.
8- بیماری‌های تیروئید،
واگیردارند؟
نه! می‌دانید این باور اشتباه از کجا آمده؟ ریشه‌اش این است که
بیشتر مشکلات تیروئید، مادرزادی است و طبیعتاً احتمال این که
یک مشکل تیروئیدی را بین اعضای یک خانواده ببینیم، زیاد می‌شود.
ضمن این که اگر در منطقه‌ای، دسترسی به ید کم باشد، احتمال
بروز مشکلات تیروئیدی بین ساکنان آن منطقه نیز زیاد می‌شود.
این جور مسائل، بعضی‌ها را به این اشتباه انداخته که بیماری‌های
تیروئیدی بین اعضای یک خانواده یا بین ساکنان یک منطقه، از یکی
به دیگری، سرایت می‌کند. ولی خیالتان راحت. پزشکان قاطعانه می‌گویند
بیماری‌های تیروئید واگیر ندارند.
9- تا وقتی خودم هیچ مشکلی حس
نمی‌کنم، قطعاً تیروئیدم هم هیچ مشکلی ندارد.
مطمئن نباشید. خیلی‌ها تیروئیدشان مشکل دارد، ولی خودشان هیچ
مشکلی ندارند. برای این که از سلامت تیروئیدمان مطمئن شویم،
بهت
کی بچه دار شویم؟
 |
|
| اگر در تصمیم‌گیری درمورد بچه‌دار شدن یا نشدن با مشکل مواجه هستید یا اینکه می‌خواهید بدانید آیا برای این تغییر مهم و دایمی در زندگی خود آمادگی کافی دارید، این مقاله را بخوانید. | |
|
چه مدت بعد از ازدواج بچه‌دار شویم ؟ این سوالی است که
برای بسیاری از زوج‌های جوان مطرح می‌شود و در پاسخ به آن تردید دارند.
عده‌ای معتقدند ۱ تا ۲ سال بعد از ازدواج باید بچه‌دار شوند تا زندگی
مشترک آنها روال عادی و تکراری پیدا نکند اما برخی دیگر ممکن است چند سال
بچه‌دار شدن را به تعویق بیندازند تا آمادگی لازم را به دست بیاورند…
البته زوج‌هایی هم هستند که هیچ‌وقت به فکر بچه‌دار شدن نمی‌افتند و از
مسوولیت آن هراس دارند. وضعیت شما هرچه که باشد، حتی اگر می‌دانید که
می‌خواهید بچه‌دار شوید، باز هم می‌توانید تصمیم آگاهانه‌تری بگیرید. اگر
در تصمیم‌گیری درمورد بچه‌دار شدن یا نشدن با مشکل مواجه هستید یا اینکه
می‌خواهید بدانید آیا برای این تغییر مهم و دایمی در زندگی خود آمادگی
کافی دارید، دکتر نادر شکیبا روانشناس و مشاور خانواده در این مطلب به پرسش
های رایج در این باره پاسخ می دهد.
قبل از بچه‌دار شدن باید برای این سوال پاسخ قانع‌کننده‌ای
داشته باشید. بچه‌دار شدن نمی‌تواند یک زندگی زناشویی متزلزل را ترمیم یا
تحکیم کند و با حضور یک نوزاد، مشکلات چند برابر هم می‌شود. باید قبل از
اینکه صاحب فرزندی شوید ، خود و همسرتان را به‌خوبی بشناسید ، خالصانه به
یکدیگر علاقه‌مند باشید و رابطه میان شما صمیمی و کاملا باثبات باشد. به
بیان دیگر باید آینده رابطه شما روشن، مطمئن و قابل پیش‌بینی باشد.
وضعیت مالی‌تان چگونه است ؟
برای بچه‌دار شدن باید از توان مالی مناسبی برخوردار باشید. یک کودک با
وابستگی‌های مالی فراوانی به این دنیا میآید که این وابستگی‌ها با گذشت
زمان افزایش می‌یابند. هزینه‌های نگهداری و پرورش کودک زیاد است و از
هزینه زایمان، هزینه‌های درمانی، نیازهای تغذیه‌ای و پوشاک و اسباب‌بازی
شروع می‌شود و به شهریه مدرسه و دانشگاه، پر کردن اوقات فراغت، ازدواج و…
می‌رسد.
لازم است برای این کار پشتوانه مالی (برخورداری از امنیت شغلی و مالی)، یک شغل با درآمد مکفی و پایدار و پس‌انداز خوبی داشته باشید.
سن ازدواج را فراموش نکنید
اگر در سن مناسبی ازدواج کرده باشید بدون هیچ مشکلی می‌توانید چند سالی
بچه‌دار شدن را به تعویق بیندازید و به شناخت بیشتری برسید اما گاهی افراد
در سنین بالا ازدواج می‌کنند و فرصت بیولوژیکی زیادی برای بچه‌دار شدن
ندارند و نمی‌توانند سال‌های زیادی را صرف شناخت طرف مقابل کنند، بنابراین
باید زودتر از دیگر زوج‌ها به فکر بچه‌دار شدن بیفتند. البته این
یک باور کاملا غلط است که اگر در سنین بالا ازدواج می‌کنید، باید بلافاصله
بچه‌دار شوید زیرا اول باید از تداوم رابطه‌تان مطمئن شوید و بعد مرحله
جدیدی را آغاز کنید اما گذر از این مرحله باید سریع‌تر باشد. برای حل این مشکل می‌توانید از یک مشاور خانواده کمک بگیرید.
آیا وقت کافی دارید ؟
رفع نیازهای مالی یکی از شرط های اولیه بچه‌دار شدن است اما پول نمی‌تواند
نیازهای احساسی و عاطفی فرزند شما را برآورده کند. کودک به حضور شما نیاز
دارد و هیچ‌چیز را نمی‌توان جایگزین آن کرد. حتی گرانقیمت‌ترین لباس‌ها و
اسباب‌بازی‌ها و خوراکی در مقابل وقت گذاشتن شما بی‌ارزش هستند. اگر مشغله کاری زیادی دارید، بهتر است از بچه‌دار شدن صرف‌نظر و آن را به زمان مناسب‌تری موکول کنید.
قبل از بچه‌دار شدن آینده‌نگر باشید
اگر شما و همسرتان از یک فرهنگ یا حتی طبقه اجتماعی متفاوت باشید یا حتی
درباره چگونگی تربیت کودک هم‌عقیده نباشید، این تفاوت‌ها می‌تواند طی پرورش
کودک زمینه‌ساز مشاجره و کشمکش‌های فراوانی شود. البته لازم نیست در مورد
همه چیز هم‌عقیده باشید اما ضروری است درمورد اینکه چگونه در آینده با
فرزندتان رفتار کنید به تفاهم برسید. نباید فراموش کنید که فرزندپروری یک علم است.
شما باید از مراحل رشد و تکامل کودک، نحوه مراقبت از کودک و روان‌شناسی
کودک و نوجوان آگاهی کامل داشته باشید و بدانید چگونه باید با یک کودک
خردسال یا یک نوجوان رفتار کنید.
آماده تغییرات ظاهری هستید؟
بارداری و زایمان باعث اضافه وزن مادران می‌شود (به‌ویژه در ناحیه شکم). این اضافه وزن ممکن است همیشگی یا گذرا باشد. به هر حال برای بازگشت به وضعیت اولیه، حداقل ۹ ماه تا یک سال زمان لازم است، بنابراین باید آمادگی پذیرش این تغییرات ظاهری را داشته باشید.
بی‌خوابی‌های شبانه در انتظار شماست!
بی‌خوابی‌های شبانه ، به هم ریختن الگوهای خواب ، نداشتن وقت کافی برای
رسیدگی به خودتان ، رابطه جنسی و تفریح و اوقات فراغت کمتر ، از مشکلات
پیش روی شماست که همزمان با بچه‌دار شدن باید با آنها کنار بیایید.
بچه‌دار شدن در ماه‌های نخست زندگی مشترک می‌تواند استرس و فشار روحی
زیادی به شما و همسرتان تحمیل کند بنابراین اگر در سن مناسبی ازدواج
کرده‌اید و افزایش سن شانس بچه‌دار شدنتان را کاهش نمی‌دهد، سعی کنید تا ۳ سال پس از ازدواجتان صاحب فرزندی نشوید.
دور خیال‌پردازی را خط بکشید
شما باید احتمال تولد نوزادی با نقص‌های جسمی و روانی را مدنظر داشته باشید (هر چند که اغلب آنها قابل پیشگیری است). ممکن است نوزاد شما، آن‌طور که در رویاهایتان می‌پروراندید، نباشد.
مثلا ممکن است زیبایی یا هوش دلخواه شما را نداشته باشد. اگر پسر یا دختر
بودن نوزاد هم برایتان مهم است، با مشکلات بیشتری روبه رو می شوید.اجازه
دهید او به دنیا بیاید و کم کم با او آشنا شوید .
|